Maak hoofkeuseskerm oop

Prometheus (Grieks: Προμηθεύς) is ’n binneste maan van Saturnus. Dit is in 1980 (voor 25 Oktober) ontdek op foto's deur Voyager 1 en het die voorlopige naam S/1980 S 27 gekry.[3] Laat in 1985 is dit amptelike genoem na Prometheus, ’n Titaan in die Griekse mitologie.[4] Dit is ook bekend as Saturnus XVI.[5].

Prometheus   
Prometheus 12-26-09b.jpg
’n Foto van Prometheus deur Cassini (26 Desember 2009).
Ontdekking
Ontdek deur Stewart A. Collins, Voyager 1
Datum Oktober 1980
Wentelbaaneienskappe [1]
Epog 31 Desember 2003 (JD 2 453 005,5)
Semihoofas 139 380±10 km
Wentelperiode 0,612990038 d
Hellingshoek 0,008±0,004 ° tot Saturnus se ewenaar
Satelliet van Saturnus
Fisiese eienskappe
Afmetings 135,6 × 79,4 × 59,4 km [2]
Gem. radius 43,1±2,7 km[2]
Volume ≈ 340 000 km³[2]
Massa 1,595±0,015×1017 kg[2]
Gem. digtheid 0,48±0,09 g/cm³[2]
Oppervlak-
aantrekkingskrag
0,0013-0,0058 m/s² [2]
Ontsnapping-
snelheid
≈ 0,019 km/s
Rotasieperiode Sinkronies
Ashelling Nul
0,6
Temperatuur ≈ 74 K

EienskappeWysig

’n Video van Prometheus wat met die F-ring bots, materiaal aantrek en ’n donker kanaal agterlaat.

Prometheus is baie lank; dit is sowat 136 x 79 x 59 km groot. Dit het verskeie riwwe en valleie asook ’n paar kraters van sowat 20 km in deursnee. Dit het egter minder kraters as die nabygeleë Pandora, Epimetheus en Janus. Uit sy baie lae digtheid en relatief hoë albedo kan afgelei word dit is ’n baie, poreuse, ysagtige voorwerp. Daar is egter groot onsekerheid hieroor en dit moet nog bevestig word.

Wisselwerking met die F-ring en ander maneWysig

Prometheus is ’n herdersmaan aan die binneste rand van Saturnus se smal F-ring. Pandora wentel net buite die F-ring en is tradisioneel beskou as ’n buitenste herdersmaan van die ring; onlangse studies toon egter net Prometheus hou die ring bymekaar.[6][7]

Op foto's deur Cassini kan gesien word die maan se swaartekrag vorm kinkels en knope in die F-ring terwyl dit materiaal uit die ring aantrek. Sy wentelbaan lyk chaoties vanweë ’n reeks van vier 121:118 baanresonansies met Pandora.[8] Die duidelikste veranderings in hul wentelbane kom elke sowat 6,2 jaar voor,[1] wanneer Pandora se periapside oplyn met Prometheus se apoapside; dan is hulle sowat 1 400 km van mekaar af. Prometheus is self ’n groot versteurder van die maan Atlas, waarmee dit in ’n 53:54-resonansie is.[1]

GaleryWysig

Prometheus trek materiaal van die F-ring aan.  
Prometheus veroorsaak kinkels in die ring.  
Voyager 2-foto (25 Augustus 1981)  
Foto van 27 Januarie 2010. Saturnus verlig die maan se nagkant.  

VerwysingsWysig

  1. 1,0 1,1 1,2 Spitale Jacobson et al. 2006.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Thomas 2010.
  3. IAUC 3532.
  4. IAUC 4157.
  5. USGS: Planet and Satellite Names and Discoverers.
  6. Lakdawalla, E. (2014-07-05). "On the masses and motions of mini-moons: Pandora's not a "shepherd," but Prometheus still is". Planetary Society. Besoek op 2015-04-17.
  7. (April 2014) “Saturn’s F Ring core: Calm in the midst of chaos”. Icarus 232: 157–175. doi:10.1016/j.icarus.2013.12.027.
  8. Renner et al. 2005.

BronneWysig

Eksterne skakelsWysig