Hoover in 1961.

John Edgar Hoover (Washington, D.C., 1 Januarie 1895 – aldaar, 2 Mei 1972) was 'n Amerikaanse federale veiligheidsbeampte. Hy was 37 jaar lank direkteur van die Federal Bureau of Investigation (FBI).

FBI-direkteurWysig

Op 10 Mei 1924 word hy aangestel as direkteur van die Buro vir Ondersoek (Bureau of Investigation - BOI, voorganger van die FBI). Die FBI is in 1935 gestig, waar hy direkteur geword het en bly tot sy dood in 1972. In 1942 lei hy die suksesvolle uitskakeling van Duitse spioene en saboteurs in die Verenigde State. [1]

Onder Hoover se leiding het die BOI as 'n ondersoekagentskap van die Amerikaanse Departement van Justisie 'n aantal naamsveranderinge ondergaan. Hoover word as kontroversieel beskou, enersyds het hy die FBI tot 'n groot professionele organisasie opgebou, andersyds het hy 'n omvangryke persoonlike mag opgebou wat selfs Amerikaanse presidente nie net kon ignoreer nie. Presidente Harry S. Truman, Dwight D. Eisenhower, John F. Kennedy[2] en Richard Nixon[3] het almal ernstig oorweeg om Hoover te ontslaan (Nixon selfs twee keer), maar Hoover se posisie was om allerlei redes altyd te sterk.[4] Na sy dood was die maksimum termyn vir die pos van direkteur van die FBI op tien jaar vasgestel.

Hoover was agterdogtig oor die Afro-Amerikaanse burgerregte-beweging, veral teenoor die leier, pastoor Martin Luther King. Hy hou ook nie van té suksesvolle ondergeskiktes nie; hulle loop die risiko om weg bevorder te word, soos die geval met Melvin Purvis, wat John Dillinger uitgeskakel het.

KarakterWysig

Daar was sedert die veertigerjare gerugte dat Hoover homoseksueel[5][6] (hy het byvoorbeeld 'n noue verhouding[7] met sy adjunk-direkteur Clyde Tolson) of 'n transvestiet sou wees.[8] Daar was ook gerugte oor beweerde bande met die Mafia, waaroor die FBI opvallend weinig belangstelling getoon het, is ook nie bewys nie.

Hoover, wat 48 jaar die Federale Buro vir Ondersoek (FBI) gelei het, was een van die magtigste mense in die Amerikaanse geskiedenis. Voordat hy in 1972 oorlede is, het hy verseker dat die spore van sy eie verlede noukeurig uitgewis is, sodat die mitesvorming rondom hom nog groter hupstoot gekry het. Die historiese persepsie van die 'slanke bulhond' is nie goed nie. Hoover is beskryf as 'n gevaar vir demokrasie, 'n man wat sy mag op 'n ongekende manier misbruik het.

In die reeks negatiewe publikasies oor hom was die Official and Confidential deur Anthony Summers, wat in 1996 gepubliseer is, die verwoestendste. Die skrywer het getoon dat Hoover 'n homoseksuele transvestiet was en nog steeds sy agente voortdurend gebombardeer het met opdragte om homoseksuele Amerikaners te monitor[9], aangesien diegene volgens hom 'n gevaar vir demokratiese Amerika inhou. Byna al die onlangse publikasies oor Hoover noem 'n beroemde ooggetuieverslag waarin hy, geklee as 'n vrou, aan orgies in die Plaza Hotel in New York deelgeneem het. Dit lyk asof die Mafia bewus was van Hoover se sekslewe en sou hierdie inligting gebruik het om die FBI op 'n afstand te hou.[10] Dit is die rede waarom Hoover tot 1957 ontken het dat die Mafia in Amerika bestaan het.

OnthullingsWysig

Baie inligting is afkomstig van 'n manuskrip wat geskryf is deur Hoover se boesemvriend en regterhand Clyde Tolson. Deur gesprekke, afluisterende boodskappe en verslae van die intelligensiediens uit die outobiografie van Tolson, word die mees versteekte en pittige besonderhede van Amerika se magtigste leiers sonder voorbehoud onthul. In die manuskrip kom Hoover na vore as 'n almagtige man wat presidente kon maak en breek. Op 7 Julie 1950, na die uitbreek van die Korea-oorlog, wou hy 12 000 Amerikaners opgesluit hê. Daarvoor moes die wetlike beginsel habeas corpus opgeskort word. President Truman het nie op hierdie voorstel gereageer nie.

SterfteWysig

J. Edgar Hoover, wat op 77-jarige ouderdom oorlede is, is 'n staatsbegrafnis gegee. Aan die einde is vriend Tolson die gevoude vlag gebring wat die oorblyfsels bedek het. Dit was 'n gebaar wat tot dan net gereserveer was vir weduwees van bekende oorledenes. Hoover is begrawe in die Kongresbegraafplaas in Washington DC.

VerwysingsWysig

Eksterne SkakelWysig

Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Nederlandse Wikipedia vertaal.