Maak hoofkeuseskerm oop

Simone Veil (neé Jacob) (Nice, 13 Julie 1927 – Parys, 30 Junie 2017) was 'n Franse en Europese staatsvrou. Sy was die president van die eerste Europese Parlement wat direk verkies is en word as een van die Moeders van Europa beskou.

Simone Veil
Simone Veil
Simone Veil in 2008

12de President van die Europese Parlement
Ampstermyn
17 Julie 1979 – 19 Januarie 1982
Voorafgegaan deur Emilio Colombo
Opgevolg deur Piet Dankert

Minister van Gesondheid
Ampstermyn
27 Mei 1974 – 4 Julie 1979
President Valéry Giscard d'Estaing
Eerste minister Jacques Chirac
Raymond Barre
Voorafgegaan deur Michel Poniatowski
Opgevolg deur Michel Poniatowski
Ampstermyn
29 Maart 1993 – 18 Mei 1995
Vise Philippe Douste-Blazy
President François Mitterrand
Eerste minister Édouard Balladur
Voorafgegaan deur Bernard Kouchner
Opgevolg deur Élisabeth Hubert

Lid van die Europees Parlement
Ampstermyn
17 Julie 1979 – 30 Maart 1993
Voorafgegaan deur Geen (eerste Europese parlementêre verkiesings)
Opgevolg deur Jean-Marie Vanlerenberghe

Persoonlike besonderhede
Gebore Simone Annie Liline Jacob
(1927-07-13)13 Julie 1927
Nice, Frankryk
Sterf 30 Junie 2017 (op 89)
Parys, Frankryk
Politieke party UDF (1995–1997)
UDI (2012–2017)
Eggenoot/eggenote Antoine Veil

Haar ouers was ateïstiese Jode en haar moeder Yvonne het effens voor die bevryding in die konsentrasiekamp Belsen van tifus gesterf. Sy het self saam met twee susters oorleef. Haar pa en broer het nooit teruggekom nie.

Ná die oorlog studeer sy regte aan Sciences Po, die Franse eliteskool vir politieke wetenskappe en ontmoet Antoine Veil, haar man, wie in April 2013 oorlede is.

Sy word die Franse minister van gesondheid en liberaliseer die abortuswetgewing in dié Katolieke land. Sy is daarvan oortuig dat Europa versoen en verenig moet word en sy word in die tyd van die Kommissie Delors die president van die Europese Parlement wat toe vir die eerste keer direk verkies is en nie meer uit lede van die lidlande se parlemente bestaan nie. Dit beteken dat alles nuut is en baie nuwe prosesse en reëls uitgevind moet word. Sy het 'n uiters belangrike rol gespeel daarin en die Europese Parlement tot 'n respektabele instelling gemaak.[1]

VerwysingsWysig

Eksterne skakelsWysig