Verskil tussen weergawes van "Giorgio Agamben"

1 136 grepe bygevoeg ,  2 jaar gelede
geen wysigingsopsomming nie
(Nuwe bladsy geskep met ''''Giorgio Agamben''' (Rome, 22 April 1942) is 'n hedendaagse Italiaanse filosoof, bekend vir sy boek ''Homo sacer'' (1995). Agamben se filosofie...')
 
 
Met die keuse van hierdie leermeesters, 'n [[Jood]]se uitgeworpene en 'n [[Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty| nasionaalsosialistiese]] [[rektor]], is daar spanning in Agamben se werk. Meer nog omdat 'n belangrike filosofiese saak 'n interpretasie van die gebeure van [[Auschwitz]] aanraak. Die vraag ontstaan of 'n Heideggeriese filosoof oor die [[Sjoa]] kan skryf sonder omstredenheid. Mesnard het sy kritiek uitgespreek op Agamen se politieke filosofie in sy boek ''Giorgio Agamben à l'épreuve d'Auschwitz'' (2001). Hierdie boek is 'n antwoord op Agamen se ''Quel che resta di Auschwitz: L 'archivio e il testimone'' (1999). Ander filosowe wat 'n belangrike plek in Agamens se oeuvre inneem, is [[Carl Schmitt]], [[Michel Foucault]], [[Hannah Arendt]], [[Aristoteles]], Hegel.
 
==Temas==
Agamben soek in sy filosofie 'n oplossing vir die - sedert [[Plato]] - radikale onderskeid tussen filosofie en [[poësie]], wese en bestaan. Baie van sy temas hou verband met hiermee naamlik: [[taal]], [[denke]], prosa, poësie, fantasie, beelde, geheue en getuienis. Veral die taal speel 'n belangrike rol by Agamben. Trouens, sy hele filosofie ontwikkel uit sy [[taalfilosofie]].
 
===Taal en metafisika===
Taalfilosofie beslaan 'n groot deel van sy werk en kom ook terug in ''Homo sacer''. Verwysings na die taal- en praatprobleem verskyn in al sy boeke, maar vind hul hoogtepunt in die 1970's en 1980's. In 1974 het Agamben homself gevestig in [[Parys]] as 'n taal- en Middeleeuse kultuurdosent aan die Universiteit van Haute-Bretagne. Daarna verskyn gou na mekaar ''Infanzia e storia, Distruzione dell'esperienza e origine della storia'' (1978), ''Stanze, la parola e il fantasma nella cultura occidentale'' (1979), ''Il linguaggio e la morte, Un seminario sul luogo della negatività'' (1982) ''La fine del pensiero'' (1982), ''Idea della prosa'' (1985) en ietwat later ''Categorie italiane, studi di poetica'' (1996).
 
== Bron ==
14 485

wysigings