Die profeet
The Prophet (Gibran).jpg
OuteurKahlil Gibran
OmslagontwerperKahlil Gibran
LandVlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State
TaalEngels
GenreProsa
UitgewerAlfred A. Knopf
Uitgegee1923
MediumDruk (Gebind in hardeband)
Bladsye107
VervolgDie tuin van die profeet
Letterkunde-portaal

Die profeet is 'n boek met 26 prosa-poëtiese fabels geskryf in Engels deur die Libanees-Amerikaanse digter en skrywer Kahlil Gibran. Dit is oorspronklik in 1923 gepubliseer deur Alfred A. Knopf. Dit is Gibran se bekendste werk. Die profeet is in meer as 100 verskillende tale vertaal (insluitende Afrikaans), wat dit een van die mees vertaalde boeke in die geskiedenis maak. Dit was nog nooit uit druk uit nie.

OpsommingWysig

Die profeet Al Mustafa woon al 12 jaar in die stad Orphalese en is op die punt om aan boord te gaan van 'n skip wat hom huis toe sal bring. Hy word deur 'n groep mense gekeer, met wie hy onderwerpe soos die lewe en die menslike toestand bespreek. Die boek is verdeel in hoofstukke wat handel oor liefde, huwelik, kinders, gee, eet en drink, werk, vreugde en hartseer, huise, klere, koop en verkoop, misdaad en straf, wette, vryheid, rede en passie, pyn, self- kennis, onderrig, vriendskap, praat, tyd, goed en kwaad, gebed, plesier, skoonheid, godsdiens en dood.

GewildheidWysig

Die profeet is in meer as 100 tale vertaal, wat dit een van die mees vertaalde boeke in die geskiedenis maak. Teen 2012 was daar in Amerika alleen reeds nege miljoen eksemplare verkoop sedert die oorspronklike publikasie daarvan in 1923.

Van die ambisieuse eerste druk van 2000 eksemplare in 1923, het Knopf 1 159 eksemplare verkoop. Die vraag na die profeet het die volgende jaar verdubbel - en die jaar daarna weer verdubbel. Dit is in 1926 deur Madeline Mason-Manheim in Frans vertaal. Teen die tyd van Gibran se dood in 1931 is dit ook in Duits vertaal. Die jaarlikse verkope het in 1935 12 000 bereik, 111 000 in 1961 en 240 000 in 1965. Die boek se verkope het in 1957 die een miljoen kerf verbygesteek. Op 'n stadium is daar wêreldwyd meer as 5000 eksemplare per week van Die profeet verkoop.

InspirasieWysig

Alhoewel hy as 'n Maroniet gebore is, is Gibran nie net deur sy eie godsdiens beïnvloed nie, maar ook deur Islam, en veral deur die mistisisme van die Soefisme. Sy kennis van die bloedige geskiedenis van Libanon, met sy vernietigende faksiestryde, het sy geloof in die fundamentele eenheid van godsdienste versterk, wat sy ouers tentoongestel het deur mense van verskillende godsdienste in hul huis te verwelkom. Daar is ook verbindings en parallelle gemaak met William Blake se werk, sowel as die teologiese idees van Walt Whitman en Ralph Waldo Emerson, soos reïnkarnasie en die Oer-siel. Temas van invloed in sy werk was Islamitiese/Arabiese kuns, Europese klassisisme (veral Leonardo da Vinci) en romantiek (Blake en Auguste Rodin), die pre-raphaelite broederskap, en meer moderne simboliek en surrealisme.

Gibran het vanaf 1912 'n aantal sterk bande met die Bahá'í-geloof gehad. Een van Gibran se kennisse, Juliet Thompson, het verskeie anekdotes aangaande Gibran gerapporteer. Sy onthou dat Gibran 'Abdu'l-Bahá, die leier van die godsdiens, ontmoet het tydens die reis van Abdu'l-Bahá na die Weste. Gibran was nie in staat om die aand voordat hy hom persoonlik ontmoet het, ten einde sy portret in April 1912 op die eiland Manhattan te laat teken, te slaap nie. Gibran het later aan Thompson gesê dat hy in 'Abdu'l-Bahá' "die Ongesiene gesien het, en vervul is van die gees daarvan." Gibran het in 1912 aan Die profeet begin werk," toe hy die eerste motief vir sy eilandgod gekry het, wie se "Prometheuse ballingskap 'n eiland sal wees." In 1928, na die dood van 'Abdu'l-Bahá, tydens die bywoning van 'n rolprent van' Abdu'l-Bahá, het Gibran opgestaan om te praat en in trane die verhewenheid van 'Abdu'l-Bahá verkondig en self nog gehuil nadat hy die geleentheid verlaat het.

Tantieme en outeursregbeheerWysig

Die boek het op 1 Januarie 2019 die openbare domein in die Verenigde State betree. Dit was reeds in die openbare domein in die Europese Unie, Kanada, Rusland, Suid-Afrika, en Australië.

Gibran het opdrag gegee dat die tantième en outeursregte van sy materiaal na sy dood deur sy tuisdorp, Bsharri, Libanon, besit word. Die Gibran National Committee (GNC) in Bsharri bestuur die Gibran Museum. Die GNC, wat in 1935 gestig is, is 'n nie-winsgewende korporasie wat die eksklusiewe regte besit om die outeursreg van die Libanese skrywer Kahlil Gibran in en op sy literêre en artistieke werke te bestuur.

Die tuin van die profeetWysig

Gibran het Die profeet opgevolg met Die tuin van die profeet, wat postuum in 1933 gepubliseer is. Die tuin van die profeet handel oor die besprekings van Al Mustafa met nege dissipels, na sy terugkeer na 'n tydelike afwesigheid.

AanpassingsWysig

1973 - The Profit; Albran's Serial, 'n parodie wat in 1973 gepubliseer is deur Price/Stern/Sloan, Kalifornië, soos geskryf deur die fiktiewe Kehlog Albran (skuilnaam vir die skrywer Martin A. Cohen en Sheldon Shacket). Dit het in 1981 'n vierde druk beleef.

1974 - The Prophet by Khalil Gibran: 'n musikale interpretasie met Richard Harris. Musiek gekomponeer deur Arif Mardin, Atlantic Records

2002 - Elektroniese en new-age-musiekkomponis Gandalf en die verteller Thomas Klock het 'n CD met die Duitse weergawe - Der Prophet - met musiek gemaak.

2010 - The Propheteer; 'n Boek van politieke satire wat die profeet voorstel as George W. Bush tydens 'n lesing aan sy ondersteuners op die grasperk voor die Withuis terwyl hy wag vir sy helikopter na Texas. ISBN 978-1-4502-6057-2

2014 - Kahlil Gibran's The Prophet; Salma Hayek het 'n animasiefilmweergawe van die boek aangekondig, met haarself as vervaardiger en as die stem van die karakter Karima. Elke hoofstuk is gelei deur 'n individuele regisseur, met The Lion King se Roger Allers wat toesig hou oor die projek.

BibliografieWysig

Kahlil Gibran, 1973. The Prophet by ; Uitgewer Alfred A Knopf, Inc.; A Borzoi ASIN: B004S0ZKJO

Eksterne skakelsWysig

  1. Hajj, Maya El (2019-04-01). “Aporias in Literary Translation: A Case Study of The Prophet and Its translations” (in en). Theory and Practice in Language Studies 9 (4): 396–404. doi:10.17507/tpls.0904.06.