Maak hoofkeuseskerm oop

James Small

Suid-Afrikaanse rugbyspeler

James Terence Small (10 Februarie 1969 – 10 Julie 2019) was 'n Suid-Afrikaanse rugbyspeler,[1][2] wat Suid-Afrika in die eerste jare na sportisolasie verteenwoordig het. Hy het van 1992 tot 1997 (ouderdom 23 tot 28) vir die Springbokke in vleuelposisie gespeel, en was ook in die span wat die Rugbywêreldbeker 1995 ingepalm het. Hy het 60 keer vir die Springbokke uitgedraf (insluitend 47 toetse) en 27 drieë gedruk (insluitend 20 toetsdrieë).[3] Hy is beskryf as 'n goeie kommunikeerder, maar ook as iemand met sterk wil en karakter, wat graag sy eie kop gevolg het. Hy is op die ouderdom van 50 aan 'n hartaanval oorlede.[2][4]

James Small Sportportaal
Volle naam James Terence Small
Geboortedatum (1969-02-10)10 Februarie 1969
Geboorteplek Kaapstad, Suid-Afrika
Sterftedatum 10 Julie 2019 (op 50)
Sterfteplek Bedfordview, Suid-Afrika
Lengte 1,85 m
Gewig 89 kg
Skool Laerskool Risidale
Hoërskool Greenside
Rugbyloopbaan
Loopbaan as speler
Posisie(s) Vleuel
Professionele / senior klubs
Jare Klub / span Weds (pte)
1992–1993
1993–1997
1997–1998
1997–1998
1998–1999
1998–1999
Goue Leeus
Natalse Haaie
Westelike Provinsie
Stormers
Goue Leeus
Lions
?
?
?
1
?
1
(?)
(?)
(?)
(5)
(?)
(5)
Nasionale span(ne)
Jare Land Weds (pte)
1992–1997 Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika 47 (100)

JeugWysig

Small is in Kaapstad gebore en was 'n leerling van Risidale Primary School en Greenside High School in Johannesburg. Op skool was hy in die sokkerspan, maar het na 'n uitval met 'n skeidsregter begin rugby speel. As tiener het hy ook gholf gespeel, maar dié het hom slegs in skuld gedompel, sodat hy op ouderdom 18 vir rugbyproewe aangemeld het.[5]

RugbyloopbaanWysig

Small het vir Transvaal, Natal en die Westelike Provinsie gespeel, en het as lid van al drie rugbyspanne tot die Curriebekerfinaal deurgedring. Saam met die laaste twee spanne kon hy ook die Curriebeker inpalm.[3]

Op ouderdom 23 het Small die eerste keer vir die Springbokke uitgedraf in 'n wedstryd op Ellispark teen Nieu-Seeland. In sy laaste toetswedstryd, op ouderdom 28 teen Skotland, het hy Danie Gerber se toetsdrierekord verbygesteek. Hy het in toetse teen Nieu-Seeland, Australië, Wes-Samoa, Fidji, Frankryk, Italië, Romenië, Engeland, Skotland, Argentinië en die Britse en Ierse Leeus gespeel.[3] Danksy sy vurige persoonlikheid, was hy die eerste Springbok om in 'n toets van die veld gestuur te word.

Na 1997 was hy lank uit die publieke oog. Hy was eers bystandsafrigter vir Robert du Preez by NWU-Pukke, en later vir die Luiperds-klub. Daarna was hy assistentafrigter vir die Pirates in Johannesburg.[3]

Lewe na rugbyWysig

Voordat hy na Gauteng getrek het, was hy die eienaar of mede-eienaar van twee van Kaapstad se gewildste kuierplekke, Cafe Caprice in Kampsbaai en die So Now koffiewinkel in Kloofstraat.[6] Hy was twee keer verloof met die model Christina Storm, en uit die 10-jaar lange verhouding is hul dogter Ruby in 2004 gebore.[6] Met die beëindiging van hierdie verhouding het hy in depressie verval, maar is na 'n mislukte selfmoordpoging in 2009 deur 'n oproep van voormalige president Nelson Mandela opgebeur.[5] Voor sy dood het hy sy besigheid in Kaapstad verkoop en na Johannesburg getrek om nader aan sy twee kinders te wees. In Johannesburg het hy bouwerk en renovasies gedoen.

DoodWysig

Na 'n besoek aan Kaapstad is Small die aand van 9 Julie 2019 in 'n hospitaal in Bedfordview opgeneem na 'n blykbare hartaanval. Hy is teen 12:00 die volgende dag daar oorlede. Hy is oorleef deur sy twee kinders, Ruby (14) en Caleb (9), sy ouer suster Kelly en ma Vaughn.

VerwysingsWysig

  1. Gresse, Johann (10 Julie 2019). Huldeblyke stroom in vir James Small. Maroela Media. URL besoek op 10 Julie 2019.
  2. 2,0 2,1 Maroela-redaksie (10 Julie 2019). Rugbylegende James Small sterf. Maroela Media. URL besoek op 10 Julie 2019.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 "Former Springboks pay tribute to James Small". msn news. eNCA. 11 Julie 2019. Besoek op 12 July 2019.
  4. African News Agency (18 Julie 2019). James Small: ‘Ons was almal lief vir hom’. Maroela Media. URL besoek op 18 Julie 2019.
  5. 5,0 5,1 "James Small: The rugby rebel who Mandela never forgot". AP, Fox Sports. 14 Julie 2019. Besoek op 12 Julie 2019.
  6. 6,0 6,1 staf-verslaggewer (24 Februarie 2004). "Christina and James find love after the storm". iol.co.za. Besoek op 12 Julie 2019.