Kanadese nasionale krieketspan

Nasionale krieketspan van Kanada

Die Kanadese nasionale krieketspan, met die bynaam die Maple leafers, is die nasionale krieketspan wat Kanada in internasionale krieketkompetisies vir mans verteenwoordig. Die span word bestuur deur Krieket Kanada wat in 1968 ’n assosiaatlid van die Internasionale Krieketraad (IKR) geword het.

Kanada
Flag of Canada.svg
BynaamMaple leafers
KonferensieKrieket Kanada
Personeel
KapteinNavneet Dhaliwal
AfrigterAmarinder Bhinder
Internasionale Krieketraad
IKR-statusAssosiaatlid (1968)
IKR-streekAmerikas
IKR-ranglys Tans[1] Beste rang tot dusver
T20I22ste22ste (op 15 Februare 2020)
Internasionale eendagwedstryde
Eerste EDIt Vlag van Pakistan Pakistan op Headingley, Leeds; 9 Junie 1979
Laaste EDIt Vlag van Nederland Nederland op Bay-ovaal, Mount Maunganui; 28 Januarie 2014
EDIs Gespeel Gewen/Verloor
Totaal[2]7717/58
(0 gelykop, 2 geen uitslag)
Vanjaar[3]00/0
(0 gelykop, 0 geen uitslag)
verskynings tydens wêreldbeker-toernooie4 (eerste in 1979)
Beste uitslagGroepfase (in 1979, 2003, 2007 en 2011)
verskynings tydens wêreldbeker-kwalifiserings10 (eerste in 1979)
Beste uitslagNaaswenner (in 1979 en 2009)
Twintig20s
Eerste T20It Vlag van Nederland Nederland op Stormont, Belfast; 2 Augustus 2008
Laaste T20It Vlag van Verenigde Arabiese Emirate Verenigde Arabiese Emirate op Sheikh Zayed-krieketstadion, Aboe Dhabi; 27 Oktober 2019
T20Is Gespeel Gewen/Verloor
Totaal[4]3112/17
(1 onbeslis, 1 geen uitslag)
Vanjaar[5]00/0
(0 onbeslis, 0 geen uitslag)
Verskynings by T20-wêreldbeker-kwalifiserings5 (eerste in 2008)
Beste uitslag5de plek (in 2008)

Alhoewel Kanada nie gemagtig is om toetswedstryde te speel nie, neem die span wel deel aan internasionale eendagwedstryde en ook aan eersterangse wedstryde (in die IKR Interkontinentale Beker) teen ander nie-toetsspelende lande. Die wedywering teen die Verenigde State se nasionale krieketspan is so sterk in krieket as wat dit in enige ander spansport is, en albei spanne ding jaarliks om die K.A. Auty-beker mee. Die wedstryd tussen die twee lande is in der waarheid die oudste internasionale wedywering in krieket, en is reeds in 1844 uitgespeel.

Kanadese krieket is geneig om ’n laer profiel as die meeste ander sportsoorte in te neem, en die span word meestal saamgestel uit uitgewekenes van meer suksesvolle krieketlande. Sulke spelers probeer om ’n vlak van internasionale ervaring te bereik deur vir Kanada te speel wanneer hulle as te oud geag word om vir hul onderskeie nasionale spanne te verskyn. Die Kanadese Krieketwêreldbeker 2003-span het byvoorbeeld verskeie spelers ingesluit wat in Sri Lanka, Indië, Pakistan en Wes-Indië gebore is.

Kanada se eerste internasionale wedstryd teen ’n ander span as die VSA was in 1932, toe Australië na Kanada getoer het.[6] Nes ander assosiaatlede van die IKR het Kanada in 1979 aan sy eerste internasionale toernooi deelgeneem, die IKR-trofee in Engeland, waar Kanada vir die Krieketwêreldbeker 1979 gekwalifiseer het, nadat hulle net na Sri Lanka tweede geëindig het. Daarna kon Kanada eers weer in 2003 vir ’n krieketwêreldbekertoernooi kwalifiseer, alhoewel hulle die hele tyd een van die toonaangewende assosiaatlede was. Tussen 2006 en 2013 het Kanada beide EDI- en T20-status geniet, nadat hulle vir die Krieketwêreldbeker 2007 en die Krieketwêreldbeker 2011 gekwalifiseer het. Sedert die nuwe Wêreldkrieketliga van stapel gestuur is, het hulle egter nie meer so goed gevaar nie – Kanada was onder die laaste spanne tydens die 2014-krieketwêreldbekerkwalifikasie en die Wêreldkrieketliga se afdeling twee in 2015, en is vervolgens tot die Wêreldkrieketliga se afdeling drie afgegradeer.

In April 2018 het die IKR besluit om aan al sy lede volle T20-status toe te ken. Vervolgens sal elke T20-wedstryd wat Kanada ná 1 Januarie 2019 teen ander IKR-lede speel, as volle T20I erken word.[7] Kanada is tans (26 Februarie 2020) 20ste op die Twintig20-wêreldranglys.[8]

GeskiedenisWysig

Vroeë daeWysig

Volgens algemene bewerings is die spel krieket deur Britse soldate ná die Slag van die Plains van Abraham in 1759 na Kanada gebring, en die eerste bekende beskrywing van ’n krieketwedstryd in Kanada dateer uit 1785 toe ’n wedstryd op Saint Helen's Island, Quebec, die latere plek van die Expo 67, gespeel is.

Die wortels van die moderne benadering van krieket in Kanada lê in die streke van Bo-Kanada, veral rondom Toronto, destyds bekend as York. Gedurende die vroeë jare van die 19de eeu het die onderwyser George Anthony Barber die spel daar bekend gemaak en in 1827 die Toronto Cricket, Skating and Curling Club gestig. Barber het in 1836 ’n wedstryd tussen die Toronto Krieketklub en die krieketspan van die Bo-Kanada Kollege aangehits; dié wedstryd is deur die kollegespan gewen.[9] Die wedstryd word sedertdien jaarliks uitgespeel. Soos bo genoem het Kanada in 1844 sy eerste wedstryd teen die VSA in New York op St George's Krieketklub gespeel, nou die plek van die New York Universiteit se Mediese Sentrum. Dié wedstryd was ook die eerste internasionale krieketwedstryd nog.

Laat 19de eeuWysig

George Parr het in 1859 ’n Engelse span na Kanada aangevoer, dit was die eerste internasionale krieketoer nog. ’n Produk van dié toer is ’n boek deur Fred Lillywhite, The English Cricketers' Trip to Canada and the United States, wat die volgende jaar uitgegee is. Tydens die toer, wat ook die VSA ingesluit het, het die span al sy vyf amptelike wedstryde teen ’n 22 uit Benede-Kanada (met 8 paaltjies in Montreal, Quebec, op 26 Oktober – 27 September), ’n 22 van die Verenigde State (met ’n beurt en 64 lopies op Hoboken, New Jersey, op 3–5 Oktober), ’n ander 22 van die Verenigde State (met 7 paaltjies in Philadelphia op 10–12 Oktober), ’n 22 uit Benede-Kanada (met 10 paaltjies in Hamilton, Ontario, op 17–19 Oktober) en ’n verdere 22 uit die Verenigde State (met ’n beurt en 68 lopies in Rochester, New York, op 21–25 Oktober) gewen. Tydens die toer is ook uitstallingswedstryde en twee uitstappies na die Niagara-waterval onderneem.

Wanneer Kanada in 1867 ’n nasie geword het, was krieket so gewild dat dit deur die eerste eerste minister John A. Macdonald as nasionale sport benoem is.[10][11] Die invloed van bofbal uit die Verenigde State het ’n agteruitgang van krieket in Kanada tot gevolg gehad, ondanks toere deur Engelse en Australiese spanne. Die derde toer deur ’n Engelse span in 1872 het niemand anders as die bekende W. G. Grace gesien nie. Die eerste Australiese toer na Kanada is in 1877 onderneem, en hulle het in 1893 teruggekeer om Kanada met ’n beurt te verslaan.[12] Tussen 1888 en 1890 is drie wedstryde teen Ierland gespeel, waarvan Ierland een gewen het en die ander twee gelykop gespeel is. Tydens ’n toer deur die Australiërs na Noord-Amerika in 1913 is twee eersterangse wedstryde (wat albei deur die toeriste gewen is) teen ’n saamgestelde Amerikaans-Kanadese span gespeel.[13][14] Die tweede wedstryd in Rosedale, Toronto, was die eerste eersterangse wedstryd in Kanada.

Engeland-toer in 1887Wysig

Ná ’n nieamptelike toer in 1880, waartydens die Kanadese kaptein tydens ’n wedstryd teen Leicestershire in hegtenis geneem en dié toer afgelas is, is in 1887 die eerste amptelike toer deur ’n Kanadese span na die Verenigde Koninkryk onderneem. Dié toer het met twee wedstryde teen Ierland afgeskop, waarteen Kanada een wedstryd gelykop gespeel en die ander verloor het, gevolg deur twee wedstryde teen Skotland met dieselfde uitslag. Die toer het toe na die noordooste van Engeland vertrek en ’n nederlaag teen Northumberland en ’n nederlaag teen Durham gesien.

Die toer het voortgegaan met wedstryde teen countyspanne en ander, met oorwinnings oor Derbyshire en Warwickshire. Die Kanadese span het die toer met ’n wen/nederlaag-verhouding van 2/5 afgesluit, nadat hulle in die twaalf oorblywende wedstryde gelykop gespeel het.

1950’sWysig

Die Marylebone Krieketklub (MKK) het in 1951 Kanada besoek, en die hoogtepunt was die eerste eersterangse wedstryd teen die Kanadese nasionale krieketspan op Armour Heights, Toronto, wat deur die toerende span gewen is.[15] Dit is in 1954 opgevolg deur ’n toer na Engeland, waartydens Kanada 18 wedstryde gespeel het, waarvan vier eersterangse wedstryde was, insluitende dié teen Pakistan wat destyds ook in Engeland was.[16] Die MKK het in 1959 onder Dennis Silk weer Kanada besoek en ’n driedaagse wedstryd teen ’n Kanadese XI in Toronto gespeel, wat hulle met 10 paaltjies gewen het. Hulle was tydens die hele toer onoorwonne, en het die meeste van hul wedstryde met hoë tellings gewen, maar ook in ’n taai gelykop teen die Toronto Krieketklub gespeel.[17] In die dekade het die Imperiale Krieketkonferensie beplan om aan Kanada toetsstatus toe teken, maar Kanada self het dié idee verwerp nadat hulle van mening was dat die Kanadese nasionale krieketspan nie aan die standaard voldoen het nie, en dat hulle verdere mededinging teen volle lede nodig gehad het en hul gehalte van plaaslike krieket ook moes verhoog. Maar die dinge het nie volgens hul planne verloop nie en dit sou nog ’n verdere 50 jaar neem totdat Kanada weer ’n eersterangse wedstryd speel.

1960’sWysig

Die jaarlikse reeks tussen Kanada en die VSA is voortgesit, afwisselend tussen die lande. Tydens die 1963-wedstryd in Toronto het Ray Nascimento 176 aangeteken, die destydse reeksrekord.

1970’sWysig

Kanada het in 1973 teen Ierland gelykop gespeel,[18] en die volgende jaar weer ’n toer na Engeland aangepak. Dié toer was van ’n laer gehalte as die 1954-toer, en Kanada het teen klubspanne, tweede countyspanne, en kleiner provinsies te staan gekom. Kanada het tydens die toer ’n 4/6-wen/nederlaag-verhouding aangeteken, met ’n verdere ses wedstryde wat gelykop geëindig het.[19] In 1979 het Kanada aan die eerste IKR-trofee deelgeneem. Hulle het tot die eindstryd van dié kompetisie gevorder en vervolgens vir die Krieketwêreldbeker 1979 gekwalifiseer, waartydens hulle hul eerste EDI-wedstryde gespeel het. Die krieketwêreldbekertoernooi was egter nie suksesvol vir Kanada nie, nadat hulle al drie wedstryde verloor en versuim het om vanaf die eerste rondte te vorder het.

1980’sWysig

Kanada het in 1982 en 1986 weer aan die IKR-trofee deelgeneem. Hulle het nie daarin geslaag om hul sukses van 1979 te herhaal nie, en het versuim om tydens albei geleenthede vanaf die eerste rondte te vorder. Verdere internasionale wedstryde gedurende die 1980’s sluit in ’n onbesliste wedstryd teen Ierland in 1981,[20] en ’n nederlaag teen Barbados met 3 paaltjies.[21]

1990’sWysig

Die 1990’s het Kanada se vordering op die internasionale verhoog gesien, nadat hulle aan ’n verdere drie IKR-trofee deelgeneem het, en hul beste uitslag was die sewende plek in 1997. Hulle het in 1996 begin om aan die Wes-Indiese eendaagse krieket deel te neem, en aan die kriekettoernooi tydens die Statebondspele in 1998 deelgeneem, maar nie vanaf die eerste rondte gevorder nie.

2000’sWysig

In 2000 het Kanada die eerste Amerikastrofee aangebied en daarin geslaag om dié toernooi te wen. Die volgende jaar het hulle vir ’n toer na Sri Lanka vertrek, maar hul hoogtepunt in 2001 was die aanbieding van die IKR-trofee. Hulle het derde tydens dié toernooi geëindig en vervolgens vir die Krieketwêreldbeker 2003 gekwalifiseer. Tydens die IKR-trofee het John Davison verskyn, wat een van Kanada se mees suksesvolle spelers sou word.

Kanada het in voorbereiding op die Krieketwêreldbeker 2003 baie wedstryde gespeel en in April 2002 Argentinië besoek, as naaswenners na hul ou mededinger VSA tydens die Amerikastrofee geëindig, en kort daarna op die vyfde plek tydens die Sesnasies-uitdaging in Namibië geëindig. Die Wes-Indiese A-span het later die jaar na Kanada getoer, en Kanada het die eendaagse reeks met 2–1 gewen, en in ’n tweedaagse wedstryd gelykop gespeel. Dit is opgevolg deur Kanada se beste vertoning in die Wes-Indiese plaaslike eendaagse krieket tot dusver, nadat hulle twee wedstryde tydens hul eerste rondte gewen het, en die halfeindstryd net-net misgeloop het.

Die Krieketwêreldbeker 2003 was ’n toernooi van teenstrydige lotgevalle vir die Kanadese. Hulle het met hul eerste EDI-oorwinning afgeskop, nadat Kanada Bangladesj verslaan het. Twee wedstryde later is hulle met 36 lopies deur Sri Lanka uitgeboul, die destydse laagste telling in EDI-wedstryde. Tydens die volgende wedstryd teen Wes-Indië het John Davison die vinnigste honderdtal nog aangeteken, alhoewel Kanada die wedstryd verloor het en tydens die groepfase uitgeskakel is.

2004–2008Wysig

2006 het erg vir Kanada afgeskop, met ’n laaste plek tydens die Sesnasies-uitdaging in die Verenigde Arabiese Emirate, nadat Kanada al sy wedstryde verloor het. Hulle het duidelik tydens die Amerikastrofee in Bermuda verbeter, en dié trofee gewen. In 2004 het Kanada ook aan die Interkontinentale beker deelgeneem en as naaswenner net na Skotland geëindig. Die hoogtepunt tydens dié toernooi was die wedstryd teen die VSA in Fort Lauderdale, Florida, nadat John Davison die beste boulsyfers sedert Jim Laker se 19 paaltjies teen Australië in 1956 aangeteken het.

In 2005 het Kanada tydens die IKR-trofee weer derde geëindig, waarvolgens hulle vanaf 2006 tot die wêreldbekerkwalifisering in 2009 EDI-status verkry het, en hulle het ook vir die Krieketwêreldbeker 2007 gekwalifiseer. Hul vertoning tydens die Interkontinentale beker dieselfde jaar was nie so suksesvol soos in 2004 nie, en hulle het nie tot die tweede rondte gevorder nie.

In 2006 het Kanada tydens die vierdaagse Interkontinentale beker goed vertoon, en Kenia met 25 lopies en Bermuda met 9 paaltjies verslaan, maar hul eendaagse prestasie was volledig andersom, nadat hulle die wedstryde teen Bermuda, Kenia en Zimbabwe verloor het.

In Augustus het Kanada aan die eerste afdeling van die Amerikaskampioenskap deelgeneem. Hulle het Argentinië en hul ou teenstanders VSA verslaan, maar teen die Kaaimanseilande en die latere kampioen Bermuda verloor en derde geëindig, hul ergste vertoning tydens dié toernooi tot dusver.

2008–2014Wysig

In Junie en Julie 2008 het Kanada Bermuda vir drie EDI-wedstryde en Interkontinentale bekerwedstryde teen Bermuda en Skotland gehuisves.

In Augustus het Kanada vir die T20-wêreldbekerkwalifisering na Ierland getoer. Kanada het nie daarin geslaag om vir die T20-wêreldbeker te kwalifiseer nie, nadat hulle net bo Bermuda op die vyfde plek geëindig het. Die EDI-wedstryde en ’n Interkontinentale bekerwedstryd is deur reën belemmer.

In die laatsomer van 2008 het beide Wes-Indië en Bermuda na Kanada getoer om aan die eendaagse Scotiabank-reeks teen Kanada deel te neem. Kanada het Bermuda verslaan en sodoende in die eindstryd teen Wes-Indië te staan gekom. Die Wes-Indiese kaptein Chris Gayle het sy 16de EDI-honderdtal geslaan en sy span na ’n maklike oorwinning met 7 paaltjies teen Kanada in die eindstryd van die eendaagse Scotiabank-reeks in King City geneem.

Tydens die Scotiabank-reeks is die talent van Rizwan Cheema ontdek – hy sou die ster van die eerste T20-Al-Barakah in Kanada word. Aan dié toernooi het Kanada, Pakistan, Sri Lanka en Zimbabwe deelgeneem. Kanada het twee wedstryde verloor en in een wedstryd gelykop gespeel, maar in die gelykopwedstryd teen Zimbabwe het Kanada volgens punte verloor, nadat almal uitgeboul is. Sri Lanka het die toernooi ingepalm, nadat hulle Pakistan in die eindstryd verslaan het. Die toernooi sou na verwagting die volgende vier jaar jaarliks gespeel word.

In laat November 2008 het Kanada aan die Amerikaskampioenskap in Florida, VSA, deelgeneem. Die Verenigde State, ná jare van wanorde, het saamgetrek en dié kampioenskap gewen. Kanada het volgens hul lopietempo op die derde plek na Bermuda geëindig, nadat hul ontmoeting uitgereën is.

In April 2009 het Kanada aan die krieketwêreldbekerkwalifisering deelgeneem. Nadat hulle die beste Kanadese span sedert jare saamgestel het, het hulle maklik deur die groepfase gestap en uiteindelik as naaswenners geëindig. Dié uitstekende vertoning het aan Kanada ’n plek in die Krieketwêreldbeker 2011 besorg.

Die IKR het aangekondig dat aan die Krieketwêreldbeker 2015 net tien spanne mag deelneem – wat dit vir assosiaatlede moeilik sou maak om hoegenaamd te kwalifiseer. Krieket Kanada het sy teleurstelling met hierdie besluit bekend gemaak.[22] Die IKR het sy besluit later teruggeneem.

In Januarie 2014 het Kanada, ná ’n swak vertoning tydens die krieketwêreldbekerkwalifisering in Nieu-Seeland, beide sy EDI- en T20-status verloor, met die uitsig dat tot die volgende kwalifiseringsrondte geen verdere grootskaalse internasionale krieket sou kom nie.

2015Wysig

Die grootste toernooi vir Kanada in 2015 was die T20-wêreldbekerkwalifisering in Ierland en Skotland. Kanada het egter nie daarin geslag om ’n wedstryd te wen nie en laaste in Groep B geëindig.

Tydens hul eerste wedstryd teen Kenia in Edinburg het Kanada 143 lopies binne-in 20 kolfbeurte aangeteken en 5 paaltjies verloor. In antwoord daarop het Irfan Karim binne-in 54 aflewerings 74 lopies aangeteken en Kenia na ’n oorwinning met 7 paaltjies geneem.[23]

In die tweede wedstryd het Kanada in Stirling, Skotland, teen die taamlike nuwelinge Oman te staan gekom. Weens slegte weerstoestande is dié wedstryd tot 13 boulbeurte per span verminder. Kanada se kolfwerk, nadat Oman besluit het om eerste te boul, is veral deur Nitish Kumar se 52 lopies van 25 aflewerings gekenmerk, nadat hy vier viere en drie sesse aangeteken het. In antwoord daarop het Zeeshan Maqsood ’n onoorwonne 86 aangeteken en Oman na ’n oorwinning met 7 paaltjies met nog tien aflewerings oor geneem.[24]

Kanada het sy derde wedstryd op dieselfde plek in Stirling teen die Verenigde Arabiese Emirate gespeel. Die VAE het die ideale afskop behaal. Hulle het die loot gewen en verkies om eerste te boul. Kanada het eerste gekolf en sy eerste twee paaltjies binne-in die eerste agt aflewerings kwytgeraak. Dit is deur ’n vaste vennootskap tussen Hiral Shah en Nitish Kumar opgevolg wat saam 58 lopies aangeteken het. Maar die VAE het teruggekom en hulle het ’n klomp lopies laat kantel en Kanada op ’n 109 vir die verlies van 9 paaltjies beperk. Maar Navneet Dhaliwal kon Kanada met ’n onoorwonne 39 red en hulle tot ’n telling van 132 in die 20 boulbeurte neem. In antwoord daarop het die VAE sy eerste paaltjie in die derde boulbeurt verloor, maar ’n goeie vennootskap om die tweede (25 lopies), derde (40 lopies) en vierde (19 lopies) paaltjies het hulle op koers gehou. Die wedstryd het gelykop gelyk toe die teiken verminder is na ’n 33 lopies in drie boulbeurte, wat neergekom het op 25 lopies in 12 balle. Maar Shakoor en Patil het die VAE in die laaste boulbeurt laat wen, nadat hulle tydens Cecil Parvez se aflewerings 21 lopies aangeteken het.[25]

Kanada het vir hul vierde wedstryd teen die gasheer Skotland na Edinburg teruggekom. Kanada het die loot weer verloor en die tuisspan het hulle op die kolfblad gesit om Kanada eerste te laat kolf. Kanada het ’n vinnige begin behaal, en 24 binne-in 2.3 boulbeurte aangeteken, voordat Alasdair Evans vir Ruvindu Gunasekara uitgeboul het. Die ander boulers het nie ’n betekenisvolle vennootskap tussen enige Kanadese kolwers toegelaat nie, en hulle op ’n 87 vir die verlies van 8 paaltjies teen die 16de boulbeurt beperk. ’n Vennootskap van 48 lopies om die negende paaltjie tussen Navneet Dhaliwal (34*) en die nommer 10 Junaid Siddiqui, wat 28 van 16 aangeteken het, het hulle bo die drievoudige syfermerk geneem en hulle op ’n 135 vir 8 laat eindig. In antwoord daarop het Skotland belowend afgeskop – met ’n uitstekende lopietempo van 10 lopies tot die sesde boulbeurt – toe Satsimranjit Dhindsa vir Calum MacLeod met ’n 15-aflewering op 29 uitskop. Dié paaltjie het Skotland nie veel gekos nie, aangesien hulle met dieselfde momentum voortgegaan het, ondanks die feit dat hulle ook Matthew Cross aan Dhindsa verloor het, en die wedstryd met ’n maklike oorwinning met nog 32 aflewerings oor beklink het.[26]

Kanada het sy vyfde en laaste wedstryd van die toernooi op dieselfde plek in Edinburg teen Nederland gespeel. Hulle het weer die loot verloor en is weer op die kolfblad gesit om eerste te begin kolf. Dié keer het hul kolfwerk egter veerkragtigheid gewys en Kanada het ’n telling van 172 vir die verlies van 8 paaltjies aangeteken, veral te danke aan die vyftigtal deur Ruvindu Gunasekera (51) en laat uitblinkers deur beide die kaptein Rizwan Cheema en die paaltjiewagter-kolwer Hamza Tariq. In antwoord daarop het die Nederlandse kolwers, veral Steven Myburgh, Wesley Barresi en Michael Swart, ’n aanvallende vertoning van ’n kragtige kolfwerk aangevoer en ’n soliede oorwinning met nog 15 aflewerings oor aangeteken. Vervolgens is die Kanadese span van die T20-wêreldbekerkwalifisering uitgeskakel.[27]

Ná die teleurstellende vertoning tydens die T20-wêreldbekerkwalifisering het die een of ander goeie nuus vir die Kanadese nasionale krieketspelers gevolg. 21 spelers van Kanada is saam met spelers uit die VSA, Bermuda en Suriname vir ’n plaaslike Amerikasspan genooi wat in Januarie 2016 aan die Wes-Indiese Nagico Super50-toernooi sou deelneem.[28] Aan die einde van dié proses was Jeremy Gordon die enigste Kanadese kolwer en Hamza Tariq is as ’n gespesialiseerde paaltjiewagter vir die uiteindelike Amerikasspan benoem.[29]

Statistiek en rekordsWysig

WêreldbekerrekordWysig

Jaar Uitslag
1975 Nie deelgeneem nie
1979 Groepfase
1983 Nie gekwalifiseer nie
1987 Nie gekwalifiseer nie
1992 Nie gekwalifiseer nie
1996 Nie gekwalifiseer nie
1999 Nie gekwalifiseer nie
2003 Groepfase
2007 Groepfase
2011 Groepfase
2015 Nie gekwalifiseer nie
2019 Nie gekwalifiseer nie
2023 N.v.t.

AlgemeenWysig

Opsomming van Kanada se internasionale wedstryde[30]

Soos op 27 November 2013.
Uitslag van wedstryde
Formaat Speel Wen Verloor Deel Onb. Debuutwedstryd
Internasionale eendagwedstryde 75 17 56 0 2 9 Junie 1979
Twintig20 Internasionale 19 4 14 1 0 2 Augustus 2008

EDI-krieketWysig

Meeste EDI lopies vir Kanada[31]

Speler Lopies Gemiddeld
Ashish Bagai 1964 37.76
Sunil Dhaniram 915 24.72
John Davison 799 26.63
Abdool Samad 740 29.60
Rizwan Cheema 707 24.37
Ian Billcliff 529 27.84
Ashif Mulla 482 20.08

Meeste EDI-paaltjies vir Kanada[32]

Speler Paaltjies Gemiddeld
Henry Osinde 45 30.86
Harvir Baidwan 43 29.55
Sunil Dhaniram 41 30.24
John Davison 36 29.63
Umar Bhatti 33 34.81
Rizwan Cheema 32 32.15
Khurram Chohan 31 29.90

Eendagrekord teen ander lande[33]

Wedstryde tot ODI#3464, soos op 23 Maart 2014.
Teen toetslande
Teenstander Speel Wen Verloor Deel Onb.
v Pakistan 2 0 2 0 0
v Engeland 2 0 2 0 0
v Australië 2 0 2 0 0
v Bangladesj 2 1 1 0 0
v Sri Lanka 2 0 2 0 0
v Wes-Indië 4 0 4 0 0
v Suid-Afrika 1 0 1 0 0
v Nieu-Seeland 3 0 3 0 0
v Zimbabwe 2 0 2 0 0
v Geassosieerde lede 57 16 39 0 2

T20I KrieketWysig

Meeste T20I-lopies vir Kanada[34]

Speler Lopies Gemiddeld
Ashish Bagai 284 40.57
Rizwan Cheema 238 15.86
Hiral Patel 220 22.00
Ruvindu Gunasekera 202 25.25

Meeste T20I-paaltjies vir Kanada[35]

Speler Paaltjies Gemiddeld
Harvir Baidwan 27 15.22
Henry Osinde 10 25.00
Rizwan Cheema 9 22.24

T20I-rekord teen ander lande[36]

Wedstryde tot T20I#346, soos op 23 Maart 2014.
teen Toetslande
Teenstander Speel Wen Verloor Deel Onb.
v Pakistan 1 0 1 0 0
v Zimbabwe 2 0 1 1 0
v Sri Lanka 1 0 1 0 0
v Geassosieerde lede 15 4 11 0 0

Sien ookWysig

VerwysingsWysig

  1. (en) "ICC Rankings". Internasionale Krieketraad.
  2. (en) "ODI matches – Team records". ESPNcricinfo.
  3. (en) "ODI matches – 2020 Team records". ESPNcricinfo.
  4. (en) "T20I matches – Team records". ESPNcricinfo.
  5. (en) "T20I matches – 2020 Team records". ESPNcricinfo.
  6. (en) "Other matches played by Canada". CricketArchive. Besoek op 4 September 2015.
  7. (en) "All T20 matches between ICC members to get international status". Internasionale Krieketraad. 26 April 2018. Besoek op 26 Februarie 2020.
  8. (en) "Men's T20I Team Rankings". Internasionale Krieketraad. 15 Februarie 2020. Besoek op 26 Februarie 2020.
  9. (en) "Toronto Cricket Club v Upper Canada College". Cricketarchive.co.uk. Besoek op 2 Maart 2011.
  10. (en) "Reebok and Cricket Canada Enter into Multi-Year Sponsorship Agreement" (PDF). Krieket Kanada. 23 November 2010. p. 2. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 25 Julie 2011. Besoek op 9 Maart 2011.
  11. (en) Boller, Kevin. "A brief history of cricket Cricket in Canada". ESPNcricinfo. Besoek op 26 Februarie 2020.
  12. (en) "Canada v Australians, 1893". Cricketarchive.co.uk. Besoek op 23 Maart 2014.
  13. (en) "Canada and United States of America v Australians". Cricketarchive.co.uk. 7 Julie 1913. Besoek op 2 Maart 2011.
  14. (en) "Australia in North America 1913". Cricketarchive.co.uk. 25 Augustus 1913. Besoek op 23 Maart 2014.
  15. (en) Wisden 1952, bl. 898–902.
  16. (en) "Canada in England, 1954". Cricketarchive.co.uk. Besoek op 23 Maart 2014.
  17. (en) Wisden 1960, bl. 870–71.
  18. (en) "Canada XI v Ireland, 1973". Cricketarchive.co.uk. 16 September 1973. Besoek op 23 Maart 2014.
  19. (en) "Canada in England, 1974". Cricketarchive.co.uk. Besoek op 23 Maart 2014.
  20. (en) "Canada in Ireland, 1981". Cricketarchive.co.uk. 7 Junie 1981. Besoek op 23 Maart 2014.
  21. (en) "Canada in Barbados, 1987/88". Cricketarchive.co.uk. 5 November 1987. Besoek op 23 Maart 2014.
  22. (en) "Canada news: Canada unhappy with reduced World Cup". ESPNcricinfo. 17 Oktober 2020. Besoek op 26 Februarie 2020.
  23. (en) "Karim 74 guides Kenya to comfortable win". ESPNcricinfo. 10 Julie 2015. Besoek op 26 Februarie 2020.
  24. (en) "Maqsood assault gives Oman big win". ESPNcricinfo. 12 Julie 2015. Besoek op 26 Februarie 2020.
  25. (en) "Shahzad 56 sets up thrilling five-wicket win". ESPNcricinfo. 14 Julie 2015. Besoek op 26 Februarie 2020.
  26. (en) "Coetzer fifty hands Scotland easy win". ESPNcricinfo. 16 Julie 2015. Besoek op 26 Februarie 2020.
  27. (en) "Myburgh helps Netherlands ace 174 chase". ESPNcricinfo. 17 Julie 2015. Besoek op 26 Februarie 2020.
  28. (en) "Twenty-one players fast-tracked to audition for Americas team". ESPNcricinfo. 28 Julie 2015. Besoek op 26 Februarie 2020.
  29. (en) "Taylor, Ghous picked in 15-man ICC Americas squad". ESPNcricinfo. 7 Oktober 2015. Besoek op 26 Februarie 2020.
  30. (en) "Internasionale eendagspanrekord". ESPNcricinfo. Besoek op 26 Februarie 2020.
  31. (en) "Kanada EDI kolfloopbaan". ESPNcricinfo. Besoek op 26 Februarie 2020.
  32. (en) "Kanada EDI boulloopbaan". ESPNcricinfo. Besoek op 26 Februarie 2020.
  33. (en) "Internasionale eendagspanrekord". ESPNcricinfo. Besoek op 26 Februarie 2020.
  34. (en) "Kanada Twintig20 Int. kolfloopbaan". ESPNcricinfo. Besoek op 26 Februarie 2020.
  35. (en) "Kanada Twintig20 Int. boulloopbaan". ESPNcricinfo. Besoek op 26 Februarie 2020.
  36. (en) "Twintig20 Internasionale spanrekord". ESPNcricinfo. Besoek op 26 Februarie 2020.

Eksterne skakelsWysig

Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.