Maak hoofkeuseskerm oop

Die Rugbywêreldbeker 1991 het vanaf 3 Oktober tot en met 2 November 1991 in Engeland, Frankryk, Ierland, Skotland en Wallis, die destydse Vyfnasies, plaasgevind. Dit was die tweede rugbywêreldbeker van die vierjaarlikse rugbywêreldkampioenskap wat deur die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR) aangebied word en die eerste in die Noordelike Halfrond. Agt jaar later sal dieselfde vyf lande nog die Rugbywêreldbeker 1999 saam huisves.

Rugbywêreldbeker 1991
RugbyWorldCup.svg
Toernooibesonderhede
Gasheer Vlag van Engeland Engeland
Vlag van Frankryk Frankryk
Flag of Ireland Ierland
Vlag van Skotland Skotland
Vlag van Wallis Wallis
Datums 3 Oktober – 2 November
Aantal nasies 16 (33 kwalifiseer)
Finale posisies
Kampioen Gold medal blank.svg Vlag van Australië Australië
Naaswenner Silver medal blank.svg Vlag van Engeland Engeland
Derde plek Bronze medal blank.svg Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland
Toernooistatistiek
Wedstryde 32
Bywoning 1 007 760 (gem. 31 493 per wedstryd)
Drieë 148 (gemiddeld 4.63 per wedstryd)
Meeste punte Vlag van Ierland Ralph Keyes (68)[1]
Meeste drieë Vlag van Frankryk Jean-Baptiste Lafond
Vlag van Australië David Campese (6 drieë elk)[2]
1987
1995
Die Webb Ellis-beker waarom meegeding is

Die toernooi se formaat van 1987 het onveranderd gebly en 16 nasionale rugbyspanne het aan die Rugbywêreldbeker 1991 deelgeneem, waartydens 32 wedstryde beslis is. Die spanne is in vier poele van vier spanne elk verdeel, waarvan elke span een keer teen al die ander spanne van die poel gespeel het. Die boonste twee spanne van elke poel het hierna vir die kwarteindrondte gekwalifiseer. Die agt spanne wat tot die kwarteindrondte gevorder het, het outomaties vir die volgende Rugbywêreldbeker 1995 in Suid-Afrika gekwalifiseer.

Australië wen die trofee nadat hulle Engeland met 12–6 in die eindstryd op Twickenham in Londen klop en sodoende hulle eerste rugbywêreldbekertitel inpalm.[3] Die verdedigende kampioen Nieu-Seeland eindig in die derde en Skotland in die vierde plek. Suid-Afrika kon nie aan die rugbywêreldbeker deelneem nie as gevolg van ’n sportboikot teen dié land. Die nasionale rugbyspan van Samoa het vir die eerste keer aan ’n rugbywêreldbekertoernooi deelgeneem. Al die ander spanne het vir ’n tweede keer aan ’n rugbywêreldbekertoernooi deelgeneem. Die Namibiese nasionale rugbyspan is in Maart 1990 gestig, te laat om hoegenaamd aan die kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 1991 deel te neem. Vir Zimbabwe sou dit die laaste deelname aan ’n rugbywêreldbekertoernooi wees, omdat hulle sedertdien nie meer vir ’n toernooi kon kwalifiseer nie.

ToewysingWysig

Nadat die Rugbywêreldbeker 1987 in beide Australië en Nieu-Seeland aangebied is, is die Rugbywêreldbeker 1991 aan die vyf rugbylande toegewys, wat destyds jaarliks om die Vyfnasies-beker meegeding het. Die Engelse Rugbyunie het met die ander rugbyunies van die Vyfnasies ooreengekom om van die wedstryde in Frankryk, Ierland, Skotland en Wallis aan te bied.

DeelnemersWysig

Die volgende 16 spanne het vir die Rugbywêreldbeker in 1991 gekwalifiseer: Die agt spanne wat tydens die Rugbywêreldbeker 1987 tot die kwarteindrondte gevorder het, het outomaties gekwalifiseer. Hulle is: Australië, Engeland, Fidji, Frankryk, Ierland, Nieu-Seeland, Skotland en Wallis. Om die oorblywende agt plekke het tydens die kwalifiseringsrondte 33 nasionale rugbyspanne meegeding. Samoa, wat Tonga vervang het, is die enigste verandering in die 16-span-lys van die Rugbywêreldbeker 1987.

Span Kwalifiseringmetode Verskynings by eindstryde Laaste verskyning Vorige beste prestasie Poel
  Australië Outomaties Tweede 1987 Vierde plek (1987) 3
  Engeland 1987 Kwarteindrondte (1987) 1
  Fidji 1987 Kwarteindrondte (1987) 4
  Frankryk 1987 Naaswenner (1987) 4
   Ierland 1987 Kwarteindrondte (1987) 2
  Nieu-Seeland 1987 Kampioen (1987) 1
  Skotland 1987 Kwarteindrondte (1987) 2
  Wallis 1987 Derde plek (1987) 3
  Argentinië Kwalifiseringsrondte Tweede 1987 Poelfase (1987) 3
  Italië Tweede 1987 Poelfase (1987) 1
  Japan Tweede 1987 Poelfase (1987) 2
  Kanada Tweede 1987 Poelfase (1987) 4
  Roemenië Tweede 1987 Poelfase (1987) 4
  Samoa Eerste Debuut 3
  Verenigde State Tweede 1987 Poelfase (1987) 1
  Zimbabwe Tweede 1987 Poelfase (1987) 2

StadionsWysig

Die Rugbywêreldbeker 1991 is deur Engeland, Frankryk, Ierland, Skotland en Wallis saam aangebied, en wedstryde is regoor dié vyf lande beslis. Van Poel A, waarin Engeland meegeding het, se wedstryde is die helfte in Londen gehuisves, maar wedstryde het ook in Leicester, Gloucester en Otley plaasgevind. Poel B, met die Europese nasies Ierland en Skotland, wat hul wedstryde tuis in óf Dublin óf Edinburg gespeel het; een wedstryd is in Belfast gehou. Poel C met Wallis, wat al sy wedstryde in Cardiff gespeel het, en die ander wedstryde in Pontypool, Pontypridd en Llanelli. Poel D, waarin Frankryk gespeel het, met wedstryde in Agen, Bayonne, Béziers Brive, Grenoble en Toulouse. Geen van die kwart- of halfeindwedstryde is in Engeland beslis nie, maar wel in Frankryk, Ierland en Skotland. Die klein finale is op Cardiff se Nasionale Stadion beslis en die eindstryd op Londen se Twickenham.

  Londen   Edinburg   Cardiff   Dublin   Parys
Twickenham Murrayfield Nasionale Stadion
(Cardiff Arms Park)
Lansdowne Road Parc des Princes
51°27′22″N 0°20′30″W / 51.45611°N 0.34167°W / 51.45611; -0.34167 (Twickenham) 55°56′32″N 3°14′27″W / 55.94222°N 3.24083°W / 55.94222; -3.24083 (Murrayfield) 51°28′47″N 3°11′1″W / 51.47972°N 3.18361°W / 51.47972; -3.18361 (Cardiff Arms Park) 53°20′6.02″N 6°13′45.13″W / 53.3350056°N 6.2292028°W / 53.3350056; -6.2292028 (Lansdowne Road) 48°50′29″N 2°15′11″O / 48.84139°N 2.25306°O / 48.84139; 2.25306 (Parc des Princes)
Kapasiteit: 75 000 Kapasiteit: 67 800 Kapasiteit: 53 000 Kapasiteit: 49 250 Kapasiteit: 48 712
         
  Toulouse   Grenoble   Villeneuve-d'Ascq   Béziers   Leicester
Stade Ernest-Wallon Stade Lesdiguières Stadium Lille-Metropole Stade de la Méditerranée Welford Road
43°37′19″N 1°24′56″O / 43.62194°N 1.41556°O / 43.62194; 1.41556 (Stade Ernest-Wallon) 45°9′58″N 5°42′34″O / 45.16611°N 5.70944°O / 45.16611; 5.70944 (Stade Lesdiguières) 50°37′52″N 3°08′15″O / 50.63111°N 3.13750°O / 50.63111; 3.13750 (Stadium Lille-Metropole) 43°20′5″N 3°15′58″O / 43.33472°N 3.26611°O / 43.33472; 3.26611 (Stade de la Méditerranée) 52°37′27″N 1°07′59″W / 52.62417°N 1.13306°W / 52.62417; -1.13306 (Welford Road)
Kapasiteit: 19 000 Kapasiteit: 18 548 Kapasiteit: 18 185 Kapasiteit: 18 000 Kapasiteit: 16 815
         
  Brive   Agen   Bayonne   Gloucester   Belfast
Parc Municipal des Sports Stade Armandie Stade Jean Dauger Kingsholm Ravenhill
45°9′42″N 1°32′55″O / 45.16167°N 1.54861°O / 45.16167; 1.54861 (Parc Municipal des Sports) 44°11′33″N 0°37′14″O / 44.19250°N 0.62056°O / 44.19250; 0.62056 (Stade Armandie) 43°29′8″N 1°28′45″O / 43.48556°N 1.47917°O / 43.48556; 1.47917 (Stade Jean Dauger) 51°52′18″N 2°14′34″O / 51.87167°N 2.24278°O / 51.87167; 2.24278 (Kingsholm) 54°34′35″N 5°54′16″W / 54.57639°N 5.90444°W / 54.57639; -5.90444 (Ravenhill)
Kapasiteit: 16 000 Kapasiteit: 14 000 Kapasiteit: 13 500 Kapasiteit: 12 500 Kapasiteit: 12 300
         
  Llanelli   Pontypool   Pontypridd   Otley
Stradeypark Pontypoolpark Sardis Road Cross Green
51°41′13″N 4°10′31″W / 51.68694°N 4.17528°W / 51.68694; -4.17528 (Stradeypark) 51°42′5″N 3°2′4″W / 51.70139°N 3.03444°W / 51.70139; -3.03444 (Pontypoolpark) 51°36′5″N 3°20′53″O / 51.60139°N 3.34806°O / 51.60139; 3.34806 (Sardis Road) 53°54′29″N 1°41′14″O / 53.90806°N 1.68722°O / 53.90806; 1.68722 (Cross Green)
Kapasiteit: 10 800 Kapasiteit: 14 000 Kapasiteit: 7 200 Kapasiteit: 5 000
       
Plekke in Engeland en Wallis
Plekke in Skotland en Ierland

FormaatWysig

Die Rugbywêreldbeker 1991 is oor 30 dae tussen 16 verskillende nasies oor 32 wedstryde gespeel. Dit het op 3 Oktober 1991 op Twickenham in Londen met ’n wedstryd tussen die nominale gasheer, Engeland, en die verdedigende kampioen Nieu-Seeland afgeskop. Die toernooi het geëindig by dieselfde stadion op 2 November met die eindstryd tussen Australië en Engeland, waartydens die Wallabies die Webb Ellis-beker ingepalm het.

PoeleWysig

Poel 1 Poel 2 Poel 3 Poel 4

  Nieu-Seeland
  Engeland
  Italië
  Verenigde State

  Skotland
   Ierland
  Japan
  Zimbabwe

  Australië
  Wallis
  Samoa
  Argentinië

  Frankryk
  Fidji
  Kanada
  Roemenië

Die poelwedstryde is onder die vyf gashere soos volg verdeel:

  • Poel 1 is in Engeland beslis
  • Poel 2 is beide in Ierland en Skotland beslis
  • Poel 3 is in Wallis beslis
  • Poel 4 is in Frankryk beslis

PoelfaseWysig

Soos in die Rugbywêreldbeker 1987 is die 16 deelnemende nasionale rugbyspanne in vier poele van vier spanne elk verdeel; elke span het een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde poel gespeel, dus het elke span drie wedstryde in die poelfase beslis. Drie punte is vir ’n oorwinning toegeken, twee vir ’n gelykop en een vir ’n nederlaag.

Klassifisering binne elke poel was gegrond op die volgende puntestelsel:

  • Drie wedstrydpunte vir ’n oorwinning;
  • Twee vir ’n gelykop;
  • Een vir ’n nederlaag.

Aan die einde van die poelfase is die spanne gerangskik van die eerste na die vierde posisie, gegrond op versamelde wedstrydpunte, met die twee top spanne wat na die kwarteindrondte deurdring het.

UitklopfaseWysig

Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit agt wedstryde bestaan het: vier kwarteindstryde, twee halfeindstryde, ’n derdeplekwedstryd en die eindstryd.

Die wenner en naaswenner van elk van die poele het ná die uitklopfase deurgedring. Poelwenners het teen naaswenners in ander poele in die kwarteindstryde gespeel, byvoorbeeld: die wenner van Poel 1 het teen die naaswenner van Poel 4 en die wenner van Poel 4 teen die naaswenner van Poel 1 gespeel. Spanne van dieselfde poel sou dus eers weer in óf die klein finale óf die eindstryd kon ontmoet het.

Elke wedstryd in die uitklopfase móés in ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. Indien daar ná tagtig minute van gewone spel ’n gelykopuitslag was, is daar verder gespeel om te bepaal wie die wenner is. Aanvanklik is daar twee periodes van ekstra tyd gespeel; die spanne het dan 10 minute aan ’n kant gespeel. Indien daar dan steeds geen wenner was nie is daar vir tien minute gespeel in ’n uitklop-formaat, waar die eerste span wat daarin geslaag het om punte aan te teken, gewen het. Indien daar steeds nie ’n wenner was ná 110 minute nie is die wenner bepaal deur ’n stelskopkompetisie.

1991-effek op 1995-kwalifiseringWysig

Die agt spanne wat tot die kwarteindrondte gevorder het, het outomaties vir die volgende Rugbywêreldbeker 1995 in Suid-Afrika gekwalifiseer. Hulle is Australië, Engeland, Frankryk, Ierland, Kanada, Nieu-Seeland, Samoa en Skotland.

WedstrydeWysig

PoelwedstrydeWysig

Poel 1Wysig

Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT Pte
  Nieu-Seeland 3 3 0 0 13 95 39 9
  Engeland 3 2 0 1 9 85 33 7
  Italië 3 1 0 2 7 57 76 5
  Verenigde State 3 0 0 3 2 24 113 3

Poel 2Wysig

Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT Pte
  Skotland 3 3 0 0 17 122 36 9
   Ierland 3 2 0 1 16 102 51 7
  Japan 3 1 0 2 13 77 87 5
  Zimbabwe 3 0 0 3 6 31 158 3

Poel 3Wysig

Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT Pte
  Australië 3 3 0 0 11 79 25 9
  Samoa 3 2 0 1 8 54 34 7
  Wallis 3 1 0 2 3 32 61 5
  Argentinië 3 0 0 3 4 38 83 3

Poel 4Wysig

Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT Pte
  Frankryk 3 3 0 0 12 82 25 9
  Kanada 3 2 0 1 4 45 33 7
  Roemenië 3 1 0 2 5 31 64 5
  Fidji 3 0 0 3 1 27 63 3

UitklopwedstrydeWysig

 
David Campese (Wallabies) se trui, versier met handtekeninge, word in ’n Hongkongse kroeg ten toon gestel
Kwarteindrondte Halfeindrondte Eindstryd
                   
19 Oktober – Edinburg        
   Skotland  28
26 Oktober – Edinburg
   Samoa  6  
   Skotland  6
19 Oktober – Parys
     Engeland  9  
   Frankryk  10
2 November – Londen
   Engeland  19  
   Engeland  6
20 Oktober – Villeneuve-d'Ascq
     Australië  12
   Nieu-Seeland  29
27 Oktober – Dublin
   Kanada  13  
   Nieu-Seeland  6 Uitspeel om derde plek
20 Oktober – Dublin
     Australië  16   30 Oktober – Cardiff
   Australië  19
     Skotland  6
    Ierland  18  
   Nieu-Seeland  13

KwarteindrondteWysig

HalfeindrondteWysig

Klein finale (vir die derde plek)Wysig

EindstrydWysig


Rugbywêreldkampioen 1991
  Australië

Finale puntestandWysig

Hierdie tabel toon die finale puntestand van al 16 deelnemende nasionale rugbyspanne in die Rugbywêreldbeker 1991.[4]

Rang Span Poel Wed Wen Gel Ver Pte Drieë Doelskoppe Strafdoele Skepdoele
1   Australië 3 6 6 0 0 126 17 11 12 0
2   Engeland 1 6 4 0 2 119 11 9 17 2
3   Nieu-Seeland 1 6 5 0 1 143 19 11 15 0
4   Skotland 2 6 4 0 2 162 20 14 16 2
In die kwarteindrondte uitgeskakel
5   Frankryk 4 4 3 0 1 92 13 5 10 0
6    Ierland 2 4 2 0 2 120 13 7 16 2
7   Samoa 3 4 2 0 2 60 8 5 5 1
8   Kanada 4 4 2 0 2 58 6 2 8 2
In die poelfase uitgeskakel
9   Japan 2 3 1 0 2 77 13 8 2 1
10   Italië 1 3 1 0 2 57 7 7 5 0
11   Wallis 3 3 1 0 2 32 3 1 6 0
12   Roemenië 4 3 1 0 2 31 5 1 3 0
13   Argentinië 3 3 0 0 3 38 4 2 4 2
14   Zimbabwe 2 3 0 0 3 31 6 2 1 0
15   Fidji 4 3 0 0 3 27 1 1 3 4
16   Verenigde State 1 3 0 0 3 24 2 2 4 0
Totaal 32 1197 148 88 131 16

VerwysingsWysig

  1. (en) "Rugby Union – IRB Rugby World Cup – Most individual points in a tournament". ESPNscrum. Besoek op 25 Oktober 2019.
  2. (en) "Rugby Union – IRB Rugby World Cup – Most individual tries in a tournament". ESPNscrum. Besoek op 25 Oktober 2019.
  3. (en) "1991: Wallabies pip England". BBC. 24 September 2003. Besoek op 25 Oktober 2019.
  4. (en) "Rugby Union – Statsguru – Test matches – Team records". ESPNscrum. Besoek op 25 Oktober 2019.

Verdere leesstofWysig

  • (en) Davies, Gerald (2004). The History of the Rugby World Cup. Sanctuary Publishing Ltd. ISBN 1-86074-602-0.
  • (en) Farr-Jones, Nick (2003). Story of the Rugby World Cup. Australian Post Corporation. ISBN 0-642-36811-2.
  • (en) Harding, Grant; Williams, David (2000). The Toughest of Them All: New Zealand and South Africa: The Struggle for Rugby Supremacy. Auckland, Nieu-Seeland: Penguin Books. ISBN 978-0-14-029577-1.
  • (en) Peatey, Lance (2011). In Pursuit of Bill: A Complete History of the Rugby World Cup. New Holland Publishers. ISBN 978-1-74257-191-1.

Eksterne skakelsWysig