Maak hoofkeuseskerm oop

Die Rugbywêreldbeker 1999 het vanaf 1 Oktober tot en met 6 November 1999 in Wallis, Engeland, Skotland, Frankryk en Ierland, die destydse Vyfnasies, plaasgevind. Dit was die vierde rugbywêreldbeker van die vierjaarlikse rugbywêreldkampioenskap wat deur die Internasionale Rugbyraad (IRR) aangebied word en die tweede in Europa. Al die gashere het ook die Rugbywêreldbeker 1991 gemeenskaplik gehuisves. Dit was die eerste rugbywêreldbekertoernooi in dié sport se professionele era, nadat die IRR ná die Rugbywêreldbeker 1995 met die professionalisering van dié sport begin het.

Rugbywêreldbeker 1999
RugbyWorldCup.svg
Toernooibesonderhede
Gasheer Vlag van Wallis Wallis
Vlag van Engeland Engeland
Vlag van Skotland Skotland
Vlag van Frankryk Frankryk
Flag of Ireland Ierland
Datums 1 Oktober – 6 November
Aantal nasies 20 (65 kwalifiseer)
Finale posisies
Kampioen Gold medal blank.svg Vlag van Australië Australië
Naaswenner Silver medal blank.svg Vlag van Frankryk Frankryk
Derde plek Bronze medal blank.svg Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika
Toernooistatistiek
Wedstryde 41
Bywoning 1 750 000 (gem. 42 683 per wedstryd)
Drieë 242 (gemiddeld 5.9 per wedstryd)
Meeste punte Vlag van Argentinië Gonzalo Quesada (102)[1]
Meeste drieë Vlag van Nieu-Seeland Jonah Lomu (8)[2]
1995
2003
Die Webb Ellis-beker waarom meegeding is

Die Rugbywêreldbeker 1999 was die eerste toernooi met 20 deelnemende nasionale rugbyspanne, teenoor die 16 van die eerste drie rugbywêreldbekertoernooie. Tydens die 1999-toernooi is 41 wedstryde beslis. Die spanne is in vyf poele van vier spanne elk verdeel, waarvan elke span een keer teen al die ander spanne van die poel gespeel het. Die boonste span van elke poel het hierna vir die kwarteindrondte gekwalifiseer, terwyl die ses voorste derde-plek-spanne tydens die uitspeelrondte om die oorblywende drie plekke van die kwarteindrondte meegeding het. Die spanne wat tot die kwarteindrondte gevorder het, het outomaties vir die volgende Rugbywêreldbeker 2003 in Australië gekwalifiseer.

Australië wen die trofee nadat hulle Frankryk met 35–12 in die eindstryd op Millennium-stadion in Cardiff kon klop en sodoende hulle tweede rugbywêrelbekerdtitel inpalm. Hulle het ook die eerste span geword wat dié titel ingepalm het nadat hulle vir die toernooi moes kwalifiseer.[3] Die verdedigende kampioen Suid-Afrika eindig in die derde en Nieu-Seeland in die vierde plek. Die halfeindwedstryd tussen Frankryk en Nieu-Seeland, waartydens Les Bleus die All Blacks 35–12 geklop het, word as een van die beste rugbywedstryde tot dusver beskou.[4] Die nasionale rugbyspanne van Namibië, Spanje en Uruguay vir die eerste keer aan ’n rugbywêreldbekertoernooi deelgeneem, maar al drie spanne is reeds in die poelfase uitgeskakel.

Tydens hierdie toernooi het die losskakel Jannie de Beer van Suid-Afrika tydens die kwarteindwedstryd teen Engeland vyf skepskoppe oorgeskop – ’n Suid-Afrikaanse toetsrekord.

ToewysingWysig

Die Rugbywêreldbeker 1999 is deur die IRR aan die vyf rugbylande toegewys, wat destyds jaarliks om die Vyfnasies-beker meegeding het. Die Walliese Rugbyunie het met die ander rugbyunies van die Vyfnasies ooreengekom om van die wedstryde in Engeland, Frankryk, Ierland en Skotland aan te bied. Die nuwe Millennium-stadion in Cardiff was die kern van die Walliese bod, met boukoste van sowat £126 miljoen wat deur ’n lotto-insameling en private beleggings gedek is.

DeelnemersWysig

Die volgende 20 spanne het vir die Rugbywêreldbeker in 1999 gekwalifiseer: Die nominale gasheer Wallis, die verdedigende kampioen Suid-Afrika, die naaswenner Nieu-Seeland en die derde plek Frankryk het outomaties gekwalifiseer. Om die oorblywende 16 plekke het tydens die kwalifiseringsrondte 65 nasionale rugbyspanne meegeding, ’n nuwe rekord. Die nasionale rugbyspanne van Namibië, Spanje en Uruguay kon vir die eerste keer vir ’n rugbywêreldbekertoernooi kwalifiseer en het saam met Fidji, wat die vorige 1995-toernooi in Suid-Afrika misgeloop het, by die 16-span-lys van die Rugbywêreldbeker 1995 aangesluit om sodoende die 20-span-lys vir die Rugbywêreldbeker 1999 te vorm.

Span Kwalifiseringmetode Verskynings by eindstryde Laaste verskyning Vorige beste prestasie Poel
  Wallis Outomaties Vierde 1995 Derde plek (1987) D
  Suid-Afrika Tweede 1995 Kampioen (1995) A
  Nieu-Seeland Vierde 1995 Kampioen (1987) B
  Argentinië Vierde 1995 Poelfase (1987, 1991, 1995) D
  Australië Kwalifiseringsrondte Vierde 1995 Kampioen (1991) E
  Engeland Vierde 1995 Naaswenner (1991) B
  Fidji Derde 1991 Kwarteindrondte (1987) C
  Frankryk Vierde 1995 Naaswenner (1987) C
   Ierland Vierde 1995 Kwarteindrondte (1987, 1991, 1995) E
  Italië Vierde 1995 Poelfase (1987, 1991, 1995) B
  Japan Vierde 1995 Poelfase (1987, 1991, 1995) D
  Kanada Vierde 1995 Kwarteindrondte (1991) C
  Namibië Eerste Debuut C
  Roemenië Vierde 1995 Poelfase (1987, 1991, 1995) E
  Samoa Derde 1995 Kwarteindrondte (1991, 1995) D
  Skotland Vierde 1995 Vierde plek (1991) A
  Spanje Eerste Debuut A
  Tonga Derde 1995 Poelfase (1987, 1995) B
  Uruguay Eerste Debuut A
  Verenigde State Derde 1995 Poelfase (1987, 1991) E

StadionsWysig

 
Die Millennium-stadion in Cardiff, kern van die Walliese bod vir die Rugbywêreldbeker 1999

Kern van die Walliese bod vir die Rugbywêreldbeker 1999 was die nuwe Millennium-stadion in Cardiff, wie se boukoste 126 miljoen pond beloop het.[5] Wallis het egter net nege van die 41 wedstryde gehuisves, nadat die Walliese Rugbyunie met sy eweknie van Engeland, Frankryk, Ierland en Skotland ooreengekom het om wedstryde in die vier ander lande aan te bied.

Die Rugbywêreldbeker 1999 is deur Wallis, Engeland, Frankryk, Ierland en Skotland saam aangebied, en wedstryde is regoor dié vyf lande beslis. Al die Poel A-wedstryde is in Skotland aangebied, Poel B-wedstryde in Engeland, Poel C-wedstryde in Frankryk, Poel D-wedstryde in Wallis en Poel E-wedstryde in Ierland. Die uitspeelrondte vir die kwarteindrondte en die kwarteindrondte self is in drie verskeie stadions gehuisves, die halfeindrondte is op Twickenham in Londen beslis. Die klein finale en die eindstryd is op die nuut opgerigte Millennium-stadion in Cardiff aangebied, wat langs die Nasionale Stadion in Cardiff Arms Park opgerig is.

Van die Engelse stadions is Twickenham en Welford Road (albei rugbystadions), asook Ashton Gate in Bristol en Kirklees in Huddersfield, wat gewoonlik sokker aanbied, ingespan. Skotse stadions sluit in Murrayfield, tuiste van die Skotse Rugbyunie; Hampdenpark, tuiste van die Skotse Sokkerassosiasie; en die kleinste stadion van die Rugbywêreldbeker 1999: Netherdale in Galashiels, Scottish Borders. Stadions in Ierland is Lansdowne Road, die tradisionele setel van die Ierse Rugbyunie, asook Ravenhill en Thomondpark. In Frankryk is vyf stadions ingespan, die meeste van die vyf gashere, insluitende die Franse nasionale stadion, Stade de France, wat die eindstryd van beide die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1998 en die Rugbywêreldbeker 2007 aangebied het. Die nominale gasheer Wallis het drie stadions vir die toernooi ingespan: Die Millennium-stadion in Cardiff, Racecourse Ground in Wrexham en Stradey Park in Llanelli.

  Cardiff   Wrexham   Llanelli   Saint-Denis   Londen
Millennium Racecourse Ground Stradeypark Stade de France Twickenham
51°28′41″N 3°10′57″W / 51.47806°N 3.18250°W / 51.47806; -3.18250 (Millennium) 53°3′7″N 3°0′13″W / 53.05194°N 3.00361°W / 53.05194; -3.00361 (Racecourse Ground) 51°41′13″N 4°10′31″W / 51.68694°N 4.17528°W / 51.68694; -4.17528 (Stradeypark) 48°55′28″N 2°21′36″O / 48.92444°N 2.36000°O / 48.92444; 2.36000 (Stade de France) 51°27′22″N 0°20′30″W / 51.45611°N 0.34167°W / 51.45611; -0.34167 (Twickenham)
Kapasiteit: 74 500 Kapasiteit: 15 500 Kapasiteit: 10 800 Kapasiteit: 80 000 Kapasiteit: 75 000
         
  Edinburg   Glasgow   Dublin   Lens   Bordeaux
Murrayfield Hampdenpark Lansdowne Road Stade Félix-Bollaert Stade Chaban-Delmas
55°56′32″N 3°14′27″W / 55.94222°N 3.24083°W / 55.94222; -3.24083 (Murrayfield) 55°49′33″N 4°15′7″W / 55.82583°N 4.25194°W / 55.82583; -4.25194 (Hampdenpark) 53°20′6.02″N 6°13′45″W / 53.3350056°N 6.22917°W / 53.3350056; -6.22917 (Lansdowne Road) 50°25′58″N 2°48′53″O / 50.43278°N 2.81472°O / 50.43278; 2.81472 (Stade Félix-Bollaert) 44°49′45″N 0°35′52″W / 44.82917°N 0.59778°W / 44.82917; -0.59778 (Stade Chaban-Delmas)
Kapasiteit: 67 500 Kapasiteit: 52 500 Kapasiteit: 49 250 Kapasiteit: 41 800 Kapasiteit: 38 327
         
  Limerick   Belfast   Galashiels
Thomondpark Ravenhill Netherdale
52°40′27″N 8°38′33″W / 52.67417°N 8.64250°W / 52.67417; -8.64250 (Thomondpark) 54°34′35″N 5°54′16″W / 54.57639°N 5.90444°W / 54.57639; -5.90444 (Ravenhill) 55°36′22″N 2°47′0.6″W / 55.60611°N 2.783500°W / 55.60611; -2.783500 (Netherdale)
Kapasiteit: 13 500 Kapasiteit: 12 500 Kapasiteit: 6 000
     
  Toulouse   Huddersfield   Bristol   Béziers   Leicester
Stadium Municipal Kirklees Ashton Gate Stade de la Méditerranée Welford Road
43°34′59″N 1°26′3″O / 43.58306°N 1.43417°O / 43.58306; 1.43417 (Stadium Municipal) 53°39′15″N 1°46′6″W / 53.65417°N 1.76833°W / 53.65417; -1.76833 (Kirklees) 51°26′24″N 2°37′13″W / 51.44000°N 2.62028°W / 51.44000; -2.62028 (Ashton Gate) 43°20′5″N 3°15′58″O / 43.33472°N 3.26611°O / 43.33472; 3.26611 (Stade de la Méditerranée) 52°37′27″N 1°07′59″W / 52.62417°N 1.13306°W / 52.62417; -1.13306 (Welford Road)
Kapasiteit: 37 000 Kapasiteit: 24 500 Kapasiteit: 21 500 Kapasiteit: 18 000 Kapasiteit: 16 500
         
Plekke in Engeland en Wallis
Plekke in Skotland en Ierland
Plekke in Frankryk

FormaatWysig

Die Rugbywêreldbeker 1999 is oor 35 dae tussen 20 verskillende nasies oor 41 wedstryde gespeel. Dit het op 1 Oktober 1999 op Millenium in Cardiff met ’n wedstryd tussen die nominale gasheer, Wallis, en Argentinië afgeskop. Die toernooi het geëindig by dieselfde stadion op 6 November met die eindstryd tussen Australië en Frankryk, waartydens die Wallabies die Webb Ellis-beker ingepalm het.

PoeleWysig

Poel A Poel B Poel C Poel D Poel E

  Suid-Afrika
  Skotland
  Spanje
  Uruguay

  Nieu-Seeland
  Engeland
  Italië
  Tonga

  Frankryk
  Fidji
  Kanada
  Namibië

  Wallis
  Argentinië
  Samoa
  Japan

  Australië
   Ierland
  Verenigde State
  Roemenië

Die poelwedstryde is onder die vyf gashere soos volg verdeel:

  • Poel A is in Skotland beslis
  • Poel B is in Engeland beslis
  • Poel C is in Frankryk beslis
  • Poel D is in Wallis beslis
  • Poel E is in Ierland beslis

PoelfaseWysig

Vir die eerste keer het 20 nasionale rugbyspanne aan ’n rugbywêreldbekertoernooi deelgeneem en hulle is in vyf poele van vier spanne elk verdeel; elke span het een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde poel gespeel, dus het elke span drie wedstryde in die poelfase beslis. Drie punte is vir ’n oorwinning toegeken, twee vir ’n gelykop en een vir ’n nederlaag.

Klassifisering binne elke poel was gegrond op die volgende puntestelsel:

  • Drie wedstrydpunte vir ’n oorwinning;
  • Twee vir ’n gelykop;
  • Een vir ’n nederlaag.

Aan die einde van die poelfase is die spanne gerangskik van die eerste na die vierde posisie, gegrond op versamelde wedstrydpunte, met die top spanne wat na die kwarteindrondte deurdring het. Die beste naaswenners van die poelfase het tydens die uitspeelrondte om die drie oorblywende plekke meegeding.

UitklopfaseWysig

Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit agt wedstryde bestaan het: vier kwarteindstryde, twee halfeindstryde, ’n derdeplekwedstryd en die eindstryd.

Die wenner van elk van die poele het saam met die wenners van die uitspeelrondte ná die uitklopfase deurgedring. Hulle het saam met die wenner van die poelfase wat die minste punte behaal het, die wenners van ’n ander poel in die kwarteindrondte ontmoet. Spanne van dieselfde poel sou dus eers weer in óf die klein finale óf die eindstryd kon ontmoet het.

Elke wedstryd in die uitklopfase móés in ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. Indien daar ná tagtig minute van gewone spel ’n gelykopuitslag was, is daar verder gespeel om te bepaal wie die wenner is. Aanvanklik is daar twee periodes van ekstra tyd gespeel; die spanne het dan 10 minute aan ’n kant gespeel. Indien daar dan steeds geen wenner was nie is daar vir tien minute gespeel in ’n uitklop-formaat, waar die eerste span wat daarin geslaag het om punte aan te teken, gewen het. Indien daar steeds nie ’n wenner was ná 110 minute nie is die wenner bepaal deur ’n stelskopkompetisie.

1999-effek op 2003-kwalifiseringWysig

Die agt spanne wat tot die kwarteindrondte gevorder het, het outomaties vir die volgende Rugbywêreldbeker 2003 in Australië gekwalifiseer. Hulle is: Argentinië, Australië, Engeland, Frankryk, Nieu-Seeland, Skotland, Suid-Afrika en Wallis.

WedstrydeWysig

PoelwedstrydeWysig

Poel AWysig

Gekwalifiseer vir die kwarteindrondte
Gekwalifiseer vir die uitspeelrondte
Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT Pte
  Suid-Afrika 3 3 0 0 18 132 35 9
  Skotland 3 2 0 1 15 120 58 7
  Uruguay 3 1 0 2 4 42 97 5
  Spanje 3 0 0 3 0 18 122 3

Poel BWysig

Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT Pte
  Nieu-Seeland 3 3 0 0 22 176 28 9
  Engeland 3 2 0 1 22 184 47 7
  Tonga 3 1 0 2 4 47 171 5
  Italië 3 0 0 3 2 35 196 3

Poel CWysig

Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT Pte
  Frankryk 3 3 0 0 13 108 52 9
  Fidji 3 2 0 1 14 124 68 7
  Kanada 3 1 0 2 12 114 82 5
  Namibië 3 0 0 3 4 42 186 3

Poel DWysig

Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT Pte
  Wallis 3 2 0 1 14 118 71 7
  Samoa 3 2 0 1 11 97 72 7
  Argentinië 3 2 0 1 3 83 51 7
  Japan 3 0 0 3 2 36 140 3
  • Finale posisie van Wallis, Samoa en Argentinië volgens punte wat totaal aangeteken is.

Poel EWysig

Span Wed Wen Gel Ver DV PV PT Pte
  Australië 3 3 0 0 19 135 31 9
   Ierland 3 2 0 1 14 100 45 7
  Roemenië 3 1 0 2 5 50 126 5
  Verenigde State 3 0 0 3 5 52 135 3

Posisie van derde plek spanneWysig

Gekwalifiseer vir die uitspeelrondte
Span Wen Gel Ver DV PV PT Pte
  Argentinië 2 0 1 3 83 51 7
  Kanada 1 0 2 12 114 82 5
  Uruguay 1 0 2 4 42 97 5
  Roemenië 1 0 2 5 50 126 5
  Tonga 1 0 2 4 47 171 5

UitspeelrondteWysig

UitklopwedstrydeWysig

Kwarteindrondte Halfeindrondte Eindstryd
                   
24 Oktober – Saint-Denis        
   Suid-Afrika  44
30 Oktober – Londen
   Engeland  21  
   Suid-Afrika  21
23 Oktober – Cardiff
     Australië  27  
   Australië  24
6 November – Cardiff
   Wallis  9  
   Australië  35
24 Oktober – Edinburg
     Frankryk  12
   Nieu-Seeland  30
31 Oktober – Londen
   Skotland  18  
   Nieu-Seeland  31 Uitspeel om derde plek
24 Oktober – Dublin
     Frankryk  43   4 November – Cardiff
   Frankryk  47
     Suid-Afrika  22
   Argentinië  26  
   Nieu-Seeland  18

KwarteindrondteWysig

HalfeindrondteWysig

Klein finale (vir die derde plek)Wysig

EindstrydWysig


Rugbywêreldkampioen 1999
  Australië

Finale puntestandWysig

Hierdie tabel toon die finale puntestand van al die 20 deelnemende nasionale rugbyspanne ná die Rugbywêreldbeker 1999.[6]

Rang Span Poel Wed Wen Gel Ver Pte Drieë Doelskoppe Strafdoele Skepdoele
1   Australië E 6 6 0 0 221 24 19 20 1
2   Frankryk C 6 5 0 1 210 22 17 20 2
3   Suid-Afrika A 6 5 0 1 219 21 18 18 8
4   Nieu-Seeland B 6 4 0 2 255 29 22 22 0
In die kwarteindrondte uitgeskakel
5   Engeland B 5 3 0 2 250 26 21 26 0
6   Skotland A 5 3 0 2 173 20 14 12 3
7   Argentinië D 5 3 0 2 137 6 4 32 1
8   Wallis D 4 2 0 2 127 14 12 11 0
In die uitspeelrondte uitgeskakel
9   Fidji C 4 2 0 2 148 17 15 10 1
10    Ierland E 4 2 0 2 124 12 11 12 2
11   Samoa D 4 2 0 2 117 13 11 10 0
In die poelfase uitgeskakel
12   Kanada C 3 1 0 2 114 12 12 9 1
13   Roemenië E 3 1 0 2 50 5 2 7 0
14   Tonga B 3 1 0 2 47 4 3 6 1
15   Uruguay A 3 1 0 2 42 4 2 6 0
16   Verenigde State E 3 0 0 3 52 5 3 6 1
17   Namibië C 3 0 0 3 42 4 2 6 0
18   Japan D 3 0 0 3 36 2 1 8 0
19   Italië B 3 0 0 3 35 2 2 7 0
20   Spanje A 3 0 0 3 18 0 0 6 0
Totaal 41 2417 242 191 258 21

Sien ookWysig

VerwysingsWysig

  1. (en) "Rugby Union – IRB Rugby World Cup – Most individual points in a tournament". ESPNscrum. Besoek op 26 Oktober 2019.
  2. (en) "Rugby Union – IRB Rugby World Cup – Most individual tries in a tournament". ESPNscrum. Besoek op 26 Oktober 2019.
  3. (en) "1999: Aussies rule world again". BBC. 24 September 2003. Besoek op 26 Oktober 2019.
  4. (en) "1999: France 43-31 N Zealand". BBC. 24 September 2003. Besoek op 26 Oktober 2019.
  5. (en) "Millennium Stadium – Cardiff, Wales". ESPNscrum. Besoek op 26 Oktober 2019.
  6. (en) "Rugby Union – Statsguru – Test matches – Team records". ESPNscrum. Besoek op 26 Oktober 2019.

Verdere leesstofWysig

  • (en) Davies, Gerald (2004). The History of the Rugby World Cup. Sanctuary Publishing Ltd. ISBN 1-86074-602-0.
  • (en) Farr-Jones, Nick (2003). Story of the Rugby World Cup. Australian Post Corporation. ISBN 0-642-36811-2.
  • (en) Harding, Grant; Williams, David (2000). The Toughest of Them All: New Zealand and South Africa: The Struggle for Rugby Supremacy. Auckland, Nieu-Seeland: Penguin Books. ISBN 978-0-14-029577-1.
  • (en) Peatey, Lance (2011). In Pursuit of Bill: A Complete History of the Rugby World Cup. New Holland Publishers. ISBN 978-1-74257-191-1.

Eksterne skakelsWysig