Maak hoofkeuseskerm oop

Verenigde State se nasionale rugbyspan

Amerikaanse rugbyspan

Die Verenigde State se nasionale rugbyspan is ’n sportspan wat die Verenigde State in internasionale rugby verteenwoordig. Die span dra die bynaam die Arende (Engels: the Eagles).

Verenigde State
Flag of the United States.svg
Unie VSA Rugby
Bynaam(e) die Arende
Embleem die goudarend
Afrigter(s) Vlag van Verenigde State van Amerika Gary Gold
Kaptein(s) Blaine Scully
Spankleure


Alt. kleure

Statistiek
Meeste toetse Todd Clever (76)[1]
Meeste toetspunte Mike Hercus (465)[2]
Meeste drieë Vaea Anitoni (26)[3]
Eerste internasionale wedstryd
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State 8–12 Australië Vlag van Australië
(Berkeley, Kalifornië; 6 September 1912)
Grootste oorwinning
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State 91–0 Barbados Vlag van Barbados


(Stanford, Kalifornië; 1 Julie 2006)

Grootste nederlaag
Vlag van Engeland Engeland 106–8 Verenigde State Vlag van Verenigde State van Amerika
(Londen, Engeland; 21 Augustus 1999)
Wêreldbeker
Verskynings 8/9 (Eerste in 1987)
Beste uitslag Een oorwinning in 1987, 2003 en 2011
Unie webwerf
www.usa.rugby

Rugby word in die Verenigde State deur VSA Rugby geadministreer. Die Verenigde State se nasionale rugbyspan is tans (6 Desember 2019) 17de op Wêreldrugby se wêreldranglys gelys[4] en die tweede beste rugbyspan in die Amerikas, na Argentinië.

Die Verenigde State het in 1912 hul internasionale rugbydebuut teen Australië gemaak. Die span neem jaarliks deel aan Wêreldrugby se Stille Oseaan Nasiesbeker teen Fidji, Japan, Kanada, Samoa en Tonga. Die Verenigde State neem ook gereeld aan die Amerikaanse Kampioenskap deel, saam met Argentinië XV, Brasilië, Chili, Kanada en Uruguay.

Die VSA word reeds lank as ’n mindere rugbynasie gesien, maar deur ’n professionele benadering is die Arende besig om verbeterings in afrigting, bestuur en spelerontwikkeling te maak en het as ’n resultaat hiervan vordering op die veld gelei. Die Arende het potensieel ’n reuse poel spelers aangesien baie Amerikaners Amerikaanse voetbal op hoërskool en kollege speel maar die sport op een of ander punt tydens hulle skooljare hou hulle op voetbal speel. Baie min Amerikaners word egter groot met rugby en meeste spelers speel vir die eerste keer op kollege of selfs later. Die gemiddelde Amerikaanse speler het dus baie minder rugby-ondervinding as spelers van soortgelyke ouderdom in die res van die wêreld.

Die reuse grootte van die VSA en die relatief min wedstryde wat die span speel, beteken dat die Amerikaanse nasionale rugbyspan slegs tydens wedstryde en vir evaluasies wat van tyd tot tyd plaasvind bymekaar. Spelers word gedeeltelik gekies deur talentsoektogte in die VSA Super Liga wedstryde. Sommige van die beste spelers speel egter nou vir Europese klubs wat aan hulle waardevolle oefening en speelondervinding bied. Die Arende speel jaarlikse in die Pan Am trofee wedstryd teen Kanada. Daar is ook twee-jaarlikse Pan Amerikaanse kampioenskappe wat ook kan dien as die kwalifiserende wedstryde vir die Amerikasone van die Wêreldbekerkompetiesie.

Die VSA is ook betrokke by die implementering van die NAWIRA-sone kompetisie wat Noord-Amerikaanse en Wes-Indiese spanne gereelde kompetisie sal bied. ’n Gebied waar die VSA internasionaal die meeste vordering gemaak het is die kleiner formaat van die spel waar die Arende ’n sterk indruk op die Wêreldrugby se Wêreldrugbysewesreeks maak en gereeld tot die uitklop stadium van kompetisies deurdring.

Deur deelname in internasionale toernooie soos die Churchillbeker en die Pan Amerikaanse Kampioenskap sowel as spesiaal gereëlde wedstryde teen rugbykragte soos Frankryk en Ierland het die Arende vir tot dusver agt van die nege Rugbywêreldbekertoernooie gekwalifiseer en slegs die 1995-toernooi misgeloop. In die Rugbywêreldbeker 1987 het die span Japan geklop maar teen Australië en Engeland verloor, in 1991 het hulle al hulle wedstryde verloor. In 1995 het die Arende Kanada vir die eerste keer in Kanada gewen met ’n telling van 15–14.

GeskiedenisWysig

Vroeë jare: 1872–1912Wysig

 
Die Harvard–McGill-wedstryd van 1874
 
Die Amerikaanse span wat teen Australië op California Field gedurende die Wallabies se 1912-toer na Kanada en die VSA gespeel het

In die middel-19de eeu het informele sokkerspele soos rugby in die VSA gewild geword. Rugby is vir die eerste keer in 1872 tussen rugbyklubs van die San Francisco Bay Area, wat hoofsaaklik uit Britse uitgewekenes bestaan het, gespeel. Op 3 Desember 1882 het die eerste Kaliforniese verteenwoordigende rugbyspan teen ’n buitelandse teenstander gespeel, laasgenoemde was rugbyspelende ex-Britte, wat hulself Phoenix Rugbyklub van San Francisco genoem het. Kalifornië het teen die Phoenixklub 7–4 verloor.

Die eerste bekende rugbywedstryd in die VSA is in Mei 1874 beslis, toe die plaaslike Harvard-universiteit die Kanadese McGill-universiteit gehuisves het.[5] Die spel het ’n belangstelling op universiteitskampusse landswyd laat ontstaan. In 1876 het Yale, Harvard, Princeton en Columbia die Intercollegiate Voetbalvereniging opgerig, wat veral die rugbykode gebruik het.[6] In 1886 het Harvard se Oscar Shafter Howard hierdie reëls op die kampus Universiteit van Kalifornië, Berkeley ingevoer.

Amerikaanse voetbal was kwaai, en soos oor beserings gekla is, het die publiek ontsteld oor dié sport se brutaliteit geraak en president Theodore Roosevelt het gedreig om die sport te verbied.[7] Vanaf 1906 het rugby die speel van keuse op die Stanford-universiteit, Universiteit van Kalifornië, Berkeley en verskeie ander kolleges in Kalifornië geword.[8] Rugby se gewildheid was egter van ’n kort tydperk en met die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog het die sport in die VSA verdwyn.

’n Kaliforniese studentespan het in 1910 na Australië en Nieu-Seeland getoer, en hul gashere genooi om op hul eie na die VSA te toer.[9] Australië was verplig om in 1912 na Noord-Amerika te toer, en die Amerikaanse span het sy eerste internasionale wedstryd op 16 November 1912 teen Australië in Berkeley, Kalifornië, beslis. Die Wallabies het die VSA 12–8 verslaan.[10] ’n Jaar later het die VSA Nieu-Seeland op 15 November 1913 op dieselfde grond gehuisves, maar die All Blacks kon die wedstryd 51–3 beklink.[9]

Olimpiese goud: 1920 en 1924Wysig

 
Die Amerikaanse span wat die goue medalje tydens die Olimpiese Somerspele 1920 in Antwerpen kon inpalm
 
Die Amerikaanse rugbyspan voor hul toets in Oktober 1920 teen Frankryk
 
Die Amerikaanse span wat die goue medalje tydens die Olimpiese Somerspele 1924 in Parys kon inpalm
 
Rugbywedstryd tussen Frankryk en die VSA tydens die Olimpiese Somerspele 1924

In die dekade voor die Olimpiese Somerspele 1920 is rugby in die grootste deel van die VSA nie op ’n mededingende vlak gespeel nie. Die Amerikaanse Olimpiese komitee het besluit, omdat "Kalifornië die enigste rugbyspelende deelstaat in die VSA is, die komitee ondersteuning sal toestaan, maar geen finansiële hulp nie". Die Amerikaanse span het veral uit Kaliforniese spelers bestaan, met ses spelers van die Universiteit van Kalifornië, Berkeley.[11] Die Olimpiese Spelekomitee van die Atletiese Amateurunie het die uitgawes betaal om die span van Kalifornië na die Olimpiese Somerspele in Antwerpen te vervoer.[12] Toe die Amerikaanse span Europa bereik het, het Tsjeggo-Slowakye en Roemenië al van die toernooi onttrek. Frankryk en die VSA was die enigste spanne wat nog aan die toernooi deelgeneem het. Die VSA kon ’n skokoorwinning oor Frankryk aanteken en het met die goue medalje weggestap.

Die stomgeslane Franse het voorgestel dat die Amerikaanse span na Frankryk toer, wat hulle gedoen het; die VSA kon drie van die vier wedstryde wen. Tussen 1920 en 1924 het rugby in die VSA weereens verdwyn, en Amerikaanse voetbal se gewildheid het hoogte ingeskiet.

Die Olimpiese Somerspele 1924 in Parys het meegebring dat Frankryk die VSA uitgedaag het om hul titel te verdedig. Die Amerikaanse Olimpiese komitee het weereens besluit om die Amerikaanse rugbyspan te ondersteun, maar nie finansieel nie. Nogtans het sewe spelers uit die 1920-span hul skoene aangetrek, $20 000 ingesamel, en 15 nuwe spelers, insluitende sommige voetbalspelers wat nog nooit rugby gespeel het, saamgestel. Die saamgestelde Amerikaanse span was weer veral in Noord-Kalifornië gebaseer, waaronder nege Stanford-alumni, vyf van Santa Clara, en drie van Cal.[11] Die span het vir opwarmwedstryde na Engeland vertrek, waar hulle vier keer verslaan is.

Die Franse Olimpiese Komitee (FOC) het die rugbytoernooi vir die Olimpiese Somerspele 1924 op die Colombes-stadion in Parys geskeduleer. Van Roemenië en die VSA is verwag dat hulle teen die Europese rugbynasies net min weerstaan kon bied. Op Sondag, 11 Mei, het die VSA met Roemenië 39–0 afgereken, insluitende nege drieë.

Die eindstryd is op 18 Mei op Colombes-stadion voor ’n verwagte skare van 30 000 beslis – 50 000 het saamgetrek om die rugbyeindstryd en die toekenning van die eerste medalje tydens die Olimpiese Somerspele 1924 te sien.[11][13] Bookmakers het die kans op vyf teen een met ’n 20-punteverskil gestel.[14] Die Amerikaners was egter nie geïntimideer nie, en hul kaptein Babe Slater het voor die wedstryd in sy dagboek geskryf "ons sal hulle sekerlik laat weet dat hulle in ’n geveg was."[11] Ondanks die kanse, het die VSA onder kaptein Colby "Babe" Slater goed begin, en was 3–0 tydens halftyd voor. Swaar duikslae deur die Amerikaners, ontleen van Amerikaanse voetbal, het die Franse geïntimideer en uitgeput, terwyl die VSA vier drieë in die tweede helfte kon druk om die Franse 17–3 te verslaan.[15] Vir die dokumentêr "A Giant Awakens: the Rise of American Rugby" is skaars destydse filmmateriaal van die 1924-goue medalje-wedstryd vrygestel.

Kort na die Olimpiese Somerspele 1924 het die Internasionale Olimpiese Komitee (IOC) rugby van die Olimpiese sportsoorte verwyder. Sonder die Olimpiese aansporing is die groei van die sport in Amerika gekniehalter en die spel het inaktief gebly.

Die 1960’s en 1970’sWysig

Die sport het vanaf die 1960’s ’n herlewing ervaar, wat in die 1970’s aangehou het. Dit het die behoefte aan ’n nasionale beheerliggaam om die Verenigde State in die internasionale rugbygemeenskap te verteenwoordig geskep. Die Verenigde State van Amerika Rugbyvoetbalunie (nou bekend as VSA Rugby) is in 1975 deur vier plaaslike beheerliggame (Oasifiese kus, Weste, Middel-weste en Ooste) gestig.[16] Die eerste wedstryd van die Arende is in 1976 teen die Wallabies in Anaheim beslis, Australië kon 24–12 wen.[16]

Die VSA het ook goed vertoon teen Frankryk in Chicago, toe hulle 33–14 geklop is. Die volgende seisoen het die Arende twee internationale wedstryde gespeel, een teen Engeland XV op Twickenham tydens hul 1977-toer na Engeland, wat hulle 37–11 verloor het, en die ander teen Kanada, wat hulle ook verloor het, 17–6. Die BSA het in 1978 weer teen Kanada gespeel, en hulle 12–7 in Baltimore geklop. Die VSA het in 1979 na Kanada vertrek, maar in Toronto 19–12 verloor.[17]

Die 1980’sWysig

Die Amerikaanse nasionale rugbyspan het gedurende die 1980’s verdere prominensie verkry, en vanaf die begin van die dekade het hulle ’n groter aantal wedstryde tydens elke seisoen beslis. Hulle het egter al hul drie tuiswedstryde in 1980 verloor. In 1981 kon hulle ook nie ’n oorwinning aanteken nie, nadat hulle 3–6 teen Kanada en 7–38 teen Suid-Afrika verloor het. In 1982 kon die VSA ’n 3–3-gelykop teen Kanada aanteken. Hulle het in 1983 na Australië getoer, maar 49–3 in Sydney verloor. Die VSA het in 1985 hul eerste wedstryd teen Japan gespeel, en 16–15 op die Prins Chichibu Memorial Stadion gewen.[18]

Die VSA het in 1987 aan die eerste rugbywêreldbekertoernooi in Nieu-Seeland en Australië deelgeneem. Die VSA is saam met die medegasheer Australië, Engeland en Japan in Poel A geloot. Die VSA kon hul eerste wedstryd teen Japan op Ballymorestadion in Brisbane 21–18 wen, toe die heelagter Ray Nelson 13 punte aanteken.[19] Die VSA het egter hul twee volgende wedstryde verloor; 47–12 teen die Wallabies en 34–6 teen Engeland. Die VSA het derde in hul poel geëindig, en kon nie tot die uitklopfase vorder nie.

Die Arende het in November 1987 hul eerste wedstryd teen Wallis in Cardiff beslis, as hul laaste wedstryd tydens die 1987-toer, waarin Wallis, wat in die Rugbywêreldbeker 1987 derde geëindig het, ’n 46–0-oorwinning kon behaal. In 1988 het die Arende gemengde resultate tydens hul toer na Europa aangeteken; hulle kon Roemenië verslaan, maar is deur die Sowjetunie geklop.[20]

Die 1990’sWysig

 
Die Arende voor hul wedstryd teen die All Blacks tydens die Rugbywêreldbeker 1991

Die VSA het tussen September tot Mei 1991 drie agtereenvolgende oorwinnings aangeteken — almal teen Japan — die eerste reeks van drie oorwinnings in die Amerikaanse rugbygeskiedenis.[21]

Die VSA het hul pad deur die kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 1991 in die Verenigde Koninkryk gebaan, en is in ’n taai poel met die verdedigende kampioen Nieu-Seeland, die nominale gasheer Engeland en Italië geloot. In hul eerste wedstryd van die toernooi is die VSA deur Italië 30–9 verslaan. In die volgende wedstryde klop Nieu-Seeland hulle 46–6. Die gasheer Engeland reken op Twickenham 37–9 met hulle af. Die VSA eindig vierde in de poel.

In rondte 1 van die Amerikas se kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 1995 verslaan die VSA Bermuda 60–3 om tot rondte 2 te vorder. Argentinië verslaan die Arende twee keer in taai wedstryde, waarvolgens die VSA nie vir die Rugbywêreldbeker 1995 in Suid-Afrika kon kwalifiseer nie, die enigste toernooi tot dusver wat hulle misgeloop het.

Die Arende was op die punt om ’n vername rugbynasie te klop tydens hul wedstryd teen Australië op Riverside in 1993, maar die Wallabies klop die VSA 22–26.

Die Arende het in 1998 ’n suksesvolle toer na Europa onderneem en kon beide Spanje en Portugal klop.[20] Later daardie jaar het die VSA vir die eerste keer teen Fidji gespeel, maar 9–18 in Suva verloor.[22]

Die Arende het aan die kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 1999 in Wallis deelgeneem. In rondte 4 van die Amerikas se kwalifisering in Buenos Aires het die VSA 52–24 teen Argentinië verloor en 31–14 teen Kanada, maar kon Uruguay in hul laaste wedstryd 21–16 verslaan en sodoende vir die 1999-toernooi gekwalifiseer. Die VSA het aan die 1999 Pasifiese Rim-kampioenskap deelgeneem, en kon sy eerste oorwinnings oor beide Fidji (25–14) en Tonga (30–10) aanteken.[22]

Die Arende is tydens die Rugbywêreldbeker 1999 in Poel E, saam met Australië, Ierland en Roemenië geloot. In hul eerste wedstryd teen Ierland is die VSA 53–8 verneder. Hulle het toe teen Roemenië 27–25 verloor. Australië verslaan die Arende 55–19 in hul laaste wedstryd van die toernooi, waarvolgens die VSA vierde in hul poel eindig. Die VSA was egter die enigste span wat ’n drie teen die latere kampioen, die Wallabies, kon druk.[23]

Die 2000’sWysig

 
Die Arende tydens die Rugbywêreldbeker 2007
 
Die VSA se Arendegelukbringer tydens die 2010 Churchillbeker

Tydens die Amerikas se kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 2003 het die VSA derde geëindig. Die VSA kon die uitspeelwedstryd teen Spanje 62–13 en 58–13 wen en sodoende vir die 2003-toernooi kwalifiseer. Die Superbeker is in 2003 vir die eerste keer tussen Japan, Rusland en die VSA uitgespeel.[24] Die VSA het toe oorwinnings oor Japan en Kanada aangeteken. Dit was die eerste keer wat die Arende vier agtereenvolgende toetse sedert hul internasionale debuut in 1976 beslis het.[21]

Tydens die Rugbywêreldbeker 2003 het die Arende vierde in hul poel van vyf geëindig. In die eerste wedstryd teen Fidji het die VSA 13–3 vroeg in die tweede helfte voorgeloop, maar Fidji het die voortou gekry en kon die wedstryd 19–18 beklink, dit was die Arende se negende agtereenvolgende nederlaag gedurende ’n rugbywêreldbekertoernooi. Die VSA het toe teen Skotland verloor. Die Arende kon Japan 39–26 verslaan, nadat Mike Hercus 17 punte in die VSA se eerste oorwinning tydens ’n rugbywêreldbekertoernooi sedert 1987 kon aanteken (ook teen Japan).[25] Die VSA sluit die toernooi met ’n nederlaag teen Frankryk af, en behaal ’n rekord van 1–3 in die toernooi.

Vir die 2004 Superbeker het Kanada by dié toernooi aangesluit. Die VSA kon Rusland in die klein finale om die derde plek klop. Die VSA het in November 2004 na Europa getoer, maar verloor 55–6 teen Ierland en 43–25 teen Italië. Die 2005 Superbeker is tussen die VSA, Kanada, Japan en Roemenië uitgespeel. Die VSA is 30–26 deur Kanada geklop, maar kon ’n verswakte Roemeense span – wat sonder sy in Frankryk gebaseerde spelers moes uitdraf – in die klein finale om die derde plek 23–16 klop.

Die VSA se veldtog vir die Rugbywêreldbeker 2007 het in 2006 afgeskop. Kanada verslaan die VSA 56–7, wat tot ’n tuis/weg-uitspeel teen Uruguay lei. Die VSA kon Uruguay 42–13 in die eerste wedstryd en 26–7 in die tweede wedstryd klop en sodoende vir die Rugbywêreldbeker 2007 in Frankryk kwalifiseer.[26]

Gedurende die Rugbywêreldbeker 2007 is die VSA saam met Engeland, Samoa, Suid-Afrika en Tonga in Poel A geloot. Die Arende, destyds 13 op die wêreldranglys,[4] verloor al vier wedstryde in die poelfase en kon net een bonuspunt in die wedstryd teen Samoa behaal. Afgerig deur die Nieu-Seelander Peter Thorburn, het die Arende met ’n taai wedstryd teen die verdedigende wêreldkampioen Engeland afgeskop, maar 28–10 verloor. Die VSA is toe deur Tonga 25–15 verslaan, 25–21 deur Samoa geklop, en het hul laaste wedstryd teen die groot gunsteling Suid-Afrika 64–15 verloor. Die Arende het nogtans ’n hoogtepunt tydens die wedstryd teen Suid-Afrika beleef. Na ’n onderskepping deur Todd Clever en ’n aantal passe kon Takudzwa Ngwenya langs die kantlyn jaag en die spoedvraat Bryan Habana uithardloop om ’n drie te druk wat later deur die IRR as "die drie van die jaar" benoem is.[27]

Na die aftrede van Scott Johnson op 5 Maart 2009 is Eddie O'Sullivan as nuwe nasionale afrigter benoem.[28]

Die Arende kon ’n soliede 2009-veldtog met ’n merk van 4–5, waarvan ’n 4–3 rekord in volle internasionale wedstryde, afsluit. Tydens die 2009 Churchillbeker, het die Arende teen Ierland en Wallis verloor, maar kon Georgië verslaan om die beker in te palm.[29]

Rugbywêreldbeker 2011Wysig

 
Die Wallabies skrum teen die VSA tydens die Rugbywêreldbeker 2011

Die Arende deel ’n kwalifiseringsreeks met Kanada vir die Rugbywêreldbeker 2011, maar het volgens algehele punte verloor. Die Arende het toe tydens ’n tweespel-uitspeelwedstryd teen Uruguay te staan gekom. In November 2009 kon die VSA hul plek by die Rugbywêreldbeker 2011 na twee oorwinnings oor Uruguay bespreek, en die tuswedstryd 27–6 in Florida beklink.[30]

Die Arende het sewe wedstryde in 2010 gespeel: drie tuiswedstryde in Junie tydens die Churchillbeker, wat hulle met ’n rekord van 1–2 kon afsluit, en vier wedstryde in Europa gedurende herfs, en eindig 1–3. In die Junie 2010 Churchillbeker kon die VSA Rusland 39–22 klop, voordat hulle teen die Engeland Saxons 32–9 en Frankryk A 24–10 verloor.

Tydens die 2010-einde-van-die-jaar-rugby-toetse het die Arende na Europa getoer. Die VSA kon Portugal 22–17 verslaan,[31] maar verloor teen Skotland A 25–0, en is deur Georgië 19–17 geklop.

Die Arende sluit 2010 op die 16de plek van die wêreldranglys af,[4] en met ’n rekord van twee oorwinnings (Rusland en Portugal) en een nederlaag (Georgië) in toetswedstryde.

Die VSA se voorbereiding vir die Rugbywêreldbeker 2011 het in Junie met drie wedstryde tydens die Churchillbeker begin. Die Arende het hul eerste wedstryde teen die Engeland Saxons 87–8 verloor[32] en teen Tonga 44–13,[33] voordat hulle Rusland 32–25 kon verslaan.[34] 2011 het die laaste Churchillbeker gesien.[35]

Die Arende het hul voorbereidings vir die Rugbywêreldbeker 2011 in Augustus met drie toetswedstryde afgesluit.[36] Die Arende verloor 28–22 teen Kanada,[37] hul tweede wedstryd teen Kanada 27–7,[38] en is toe deur Japan 20–14 verslaan. Die Arende het ’n wenrekord van 1–5 in toetse tydens hul voorbereidings vir die Rugbywêreldbeker 2011 aangeteken.[39]

Tydens hul openingswedstryd van die Rugbywêreldbeker 2011 teen Ierland het die Arende se verdediging aanvanklik gehou, voordat hulle hul eerste drie tydens die 39ste minuut moes afstaan. Die eindtelling was 22–10.[40] Die Arende het die Rugbywêreldbeker 2011 betree met die hoop om minstens een oorwinning aan te teken, waarin hulle teen Rusland kon slag. Die VSA het 10–3 in die eerste helfte voorgeloop en kon die wedstryd 13–6 beklink.[41] In hul derde wedstryd het Australië gedomineer, en die Arende uiteindelik 67–5 verslaan, die ergste nederlaag van ’n Amerikaanse span teen die Wallabies ooit.[42] Hul laaste wedstryd het die Arende teen Italië om die derde plek van hul poel beslis. Italië kon die wedstryd 27–10 wen.[43] Die nederlaag was die einde van die Rugbywêreldbeker 2011 vir die VSA.

Die Arende het 2011 met ’n toetsrekord van 2–7 afgesluit. Hul prestasie tydens die Rugbywêreldbeker 2011 het vordering gesien, en die oorwinning oor Rusland laat die Arende die toernooi met ’n wenrekord van 1–3 RWC afsluit, wat as ’n beskeie sukses beskou word. Tydens die Rugbywêreldbeker 2011 het die stut Mike MacDonald die Amerikaanse speler met die meeste wedstryde (11) tydens rugbywêreldbekertoernooie geword en die speler met die meeste wedstryde (65) ooit. Die vertoning van die slot John van der Giessen is ook noemenswaardig, omdat hy die meeste lynstane tydens die Rugbywêreldbeker 2011 kon steel, alhoewel hy in slegs drie wedstryde verskyn het.[44]

Rugbywêreldbeker 2015Wysig

 
Die VSA teen die Māori All Blacks op PPL Park in 2013
 
Die Arende teen die Springbokke tydens die Rugbywêreldbeker 2015

Die Arende het drie wedstryde in Noord-Amerika tydens die 2012 Somertoere beslis. Dit was ’n gereelde reeks van internasionale toetse vir die VSA teen teenstanders van Vlak 1 (Italië) en Vlak 2 (Kanada, Georgië), omdat die Churchillbeker nie meer aangebied word nie. Die hoogtepunte tydens die Junietoetse was ’n oorwinning oor die hoër gekeurde Georgië, en ’n wedstryd teen Italië op BBVA Compassstadion in Houston, wat ’n rekordskare van 17 214 gelok het.[45]

Die Arende het ook drie wedstryde in Europa tydens die November 2012-toetse beslis. Die Arende kon hul Europese toer met twee oorwinnings (Roemenië, Rusland) en een nederlaag (Tonga) afsluit — die eerste keer sedert 1998 wat die VSA ’n Europese toer met ’n wenrekord kon beklink — en het in die wêreldranglys van die 17de na die 16de plek gevorder.[4][20]

Die VSA het vyf wedstryde tydens die Junie 2013-toetse beslis, waarvan een toets teen Ierland en vier wedstryde tydens die IRR se 2013 Pasifiese Nasiesbeker. Die VSA het met taai wedstryde teen Kanada (9–16), Ierland (12–15) en Tonga (9–18) begin, maar met dubbelsyfer-nederlae teen Fidji (10–35) en Japan (20–38) geëindig, waarna hulle na die 18de plek gegly het.[4]

In Augustus 2013 het die VSA ’n tuis-en-weg-reeks teen Kanada as deel van die kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 2015 gespeel. Die VSA het albei wedstryde volgens ’n algehele telling van 20–40 verloor, waarvolgens die VSA in 2014 teen Uruguay moes speel.

In November 2013 het die VSA 19–29 teen die Māori All Blacks op ’n uitverkope PPL Park in Philadelphia voor ’n skare van 18 500 verloor.[46]

In laat 2013 en vroeg 2014 het ’n aantal Amerikaanse spelers kontrakte gesluit om oorsee te gaan professioneel speel. Van die spelers is in Maart 2014 in die Amerikaanse span vir twee tuis-en-weg-wedstryde tydens die kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 2015 teen Uruguay ingespan, 14 van 26 spelers het oorsee professionele rugby gespeel, waarvan tien in Engeland professioneel gespeel het. 16 spelers het buite die VSA gespeel, waarvan twee van hulle in amateurligas — Nick Wallace met James Bay in Kanada, en Tom Coolican met Richmond in Engeland se derde afdeling.[47]

Die Arende kon in 2014 Uruguay 59–40 volgens algehele punte in twee toetse verslaan om vir die Rugbywêreldbeker 2015 te kwalifiseer. Gedurende die Junie 2014-toetse het die VSA taai wedstryde teen hoër geplaaste Skotland en Japan gespeel, en die toetse het met ’n 38–35-oorwinning oor Kanada afgesluit. Daarna is die Arende deur Nieu-Seeland in November 2014 74–6 verslaan, die wedstryd is voor ’n skare van meer as 61 000 op Soldier Field, Chicago, beslis.[48]

Die Arende het ’n lang opbou in voorbereiding vir die Rugbywêreldbeker 2015 met die 2015 Pasifiese Nasiesbeker begin. Op 18 Julie is die VSA in die openingswedstryd 21–16 deur Samoa verslaan.[49] Die span kon herstel en toe Japan 23–18 verras. Die Arende is egter toe deur Tonga 33–19 geklop. In die gevolglike wedstryd om die vyfde plek kon die Arende Kanada 15–13 verslaan. Die oorwinning was die tweede agtereenvolgende sege oor Kanada. Drie weke later het die VSA en Kanada vir ’n opwarmingswedstryd herontmoet. Vir die eerste keer kon die VSA ’n wenreeks van drie wedstryde oor die noordelike bure aanteken, nadat die Arende Kanada 41–23 verslaan het.[50] Tydens hul voorbereiding vir die Rugbywêreldbeker 2015 het die VSA teen die Engelse Premierskapspan Harlequins te staan gekom, maar die Arende is deur die besoekers 24–19 verslaan.[51] Die Arende het na Soldier Field teruggekeer om teen die destyds tweede span op die wêreldranglys, die Wallabies, te staan te kom. Die Arende het in die eerste helfte 14–10 voorgeloop. In die tweede helfte kon die Wallabies egter foute van die Amerikaners uitput en die wedstryd 47–10 beklink.[52]

Professionele tydperk (2016–hede)Wysig

 
Wedstryd tussen Uruguay en die VSA tydens die Amerikas Pasifiese-uitdaging in 2016

Die Professionele Rugbyorganisasie (PRO Rugby) het in 2016 ’n professionele rugbytoernooi van stapel gestuur.[53] Vanaf April tot Julie het vyf spanne ’n skedule van tien wedstryde uitgespeel. Elke PRO Rugbyspan het oor ’n kwota vir oorsese spelers en VSA-Arende internasionale spelers beskik.[54][55] Die Amerikaanse span het 14 professionele spelers in die beginspan vir die Junie 2015-toets teen Italië gehad — ses VSA-gebaseerde professionele en agt oorsese professionele.[56] PRO Rugby het egter nie lank gehou nie, nadat die kompetisie na slegs een seisoen afgelas is.

Professionele rugby het in 2018 teruggekom met die Major League Rugby, ’n sewespannetoernooi wat van April tot vroeg Julie uitgespeel word. Die Amerikaanse afrigter Gary Gold het ’n volledige professionele span vir die Junie 2018-toetse saamgeroep, bestaande uit ’n mengsel van Major League Rugby-spelers en professionele spelers van oorsese ligas. Gedurende die Junie 2018-toetse kon die VSA Skotland 30–29 klop, die Arende se eerste oorwinning oor ’n Vlak 1-span sedert hul oorwinning oor Frankryk tydens die Olimpiese Somerspele 1924.[verwysing benodig] In die November-toetse kon die VSA oorwinnings oor Kanada (42–17), Samoa (30–29) en Roemenië (31–5) in hul langste wenreeks van tien toetse aanteken. Die prestasie is deur ’n nederlaag teen Ierland in Dublin beëindig. In hul eerste wedstryd tydens die Rugbywêreldbeker 2019 is die Arende 45–7 deur Engeland geklop.[57]

TuisstadionsWysig

Die Arende beskik nie oor ’n amptelike tuisstadion nie. Die VSA het verskeie van hul tuiswedstryde op Infinity Park in Denver, Colorado, beslis, maar sedert die toenemende gewildheid van die nasionale rugbyspan het die Arende sedert Junie 2012 nie meer daar gespeel nie. Sedert 2012 beslis die VSA hul tuiswedstryde dikwels in groter Major League Soccer-stadions dwarsdeur die land. Sedert Junie 2012 beslis die Arende elke Juniemaand ’n tuiswedstryd teen ’n Vlak 1-span voor ’n groot gehoor op BBVA Compass-stadion in Houston, Texas.[58] Sedert 2012 het die Arende ook op ander MLS-stadions soos PPL Park in Philadelphia en die Dignity Health Sports Park in Los Angeles beslis. Die Arende beslis van hul minder hoëprofielwedstryde op kleiner sokkerstadions.

Die internasionale rugbywedstryd in die VSA met die hoogste gehoor het nie die nasionale span van die Verenigde State betrek nie; ’n skare van 62 000 het die wedstryd tussen Ierland en Nieu-Seeland bygewoon, waarin die Iere die All Blacks 40–29 op Soldier Field op 5 November 2016 kon klop.[59]

RekordsWysig

Algehele rekordWysig

 
Die Verenigde State se plek op Wêreldrugby se ranglys vanaf 10 Oktober 2003 tot op hede

Die Verenigde State het teen 6 Desember 2019 95 van hulle 257 toetswedstryde gewen, ’n wenrekord van 36,96%.[60]

Die Verenigde State se toetsrekord teen alle lande: (Korrek op 6 Desember 2019)[60]

Teen Gespeel Gewen Verloor Gelykop % Gewen
  Argentinië 8 0 8 0 0
  Argentynse Jaguars 1 0 1 0 0
  Australië 8 0 8 0 0
  Australië XV 1 0 1 0 0
  Barbados 1 1 0 0 100
  Bermuda 1 1 0 0 100
  Brasilië 4 3 1 0 75
  Chili 6 5 1 0 83,33
  Duitsland 1 1 0 0 100
  Engeland 5 0 5 0 0
  Engeland XV 2 0 2 0 0
  Engeland Saxons 4 0 4 0 0
  Fidji 6 1 5 0 16,67
  Frankryk 7 1 6 0 14,29
  Frankryk XV 1 1 0 0 100
  Georgië 6 3 3 0 50
  Hongkong 7 3 4 0 42,86
   Ierland 10 0 10 0 0
  Ierland XV 1 0 1 0 0
  Ierland Wolfhounds 2 0 2 0 0
  Italië 5 0 5 0 0
  Japan 24 13 10 1 56,25
  Kanada 63 23 38 2 36,51
  Māori All Blacks 1 0 1 0 0
  Nieu-Seeland 3 0 3 0 0
  Nieu-Seeland XV 1 0 1 0 0
  Portugal 2 2 0 0 100
  Roemenië 9 7 2 0 77,78
  Rusland 8 8 0 0 100
  Samoa 7 2 5 0 28,57
  Skotland 6 1 5 0 16,67
  Skotland XV 1 0 1 0 0
  Skotland A 1 0 1 0 0
  Sowjetunie 1 0 1 0 0
  Spanje 3 3 0 0 100
  Suid-Afrika 4 0 4 0 0
  Tonga 9 1 8 0 11,11
  Tunisië 1 1 0 0 100
  Uruguay 18 14 3 1 77,78
  Wallis 7 0 7 0 0
  Wallis XV 1 0 1 0 0
Totaal 257 95 158 4 36,96

WêreldbekerrekordWysig

Jaar Uitslag
1987 Poelfase
1991 Poelfase
1995 Geen deelname
1999 Poelfase
2003 Poelfase
2007 Poelfase
2011 Poelfase
2015 Poelfase
2019 Poelfase
2023 N.v.t.

VerwysingsWysig

  1. (en) "Most matches". ESPNscrum. Besoek op 6 Desember 2019.
  2. (en) "Most points". ESPNscrum. Besoek op 6 Desember 2019.
  3. (en) "Most tries". ESPNscrum. Besoek op 6 Desember 2019.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 (en) "World Rugby Rankings". Wêreldrugby. Besoek op 6 Desember 2019.
  5. (en) "Rugby in USA". Rugby Football History. Besoek op 6 Desember 2019.
  6. (en) "Gridiron football". Encyclopædia Britannica. Besoek op 6 Desember 2019.
  7. (en) "The president who saved football". CNN. 5 Februarie 2012. Besoek op 6 Desember 2019.
  8. (en) "Can American rugby move beyond the college campus?". The Guardian. 6 Desember 2019.
  9. 9,0 9,1 (en) Huw Richards (29 Oktober 2013). "The tour that killed American rugby". ESPNscrum. Besoek op 6 Desember 2019.
  10. (en) "Laird Monterey Morris". The Rugby History Society. Besoek op 6 Desember 2019.
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 (en) "1924 Rugby: A Wild Olympic Rematch". California Golden Blogs. 20 Junie 2012. Besoek op 6 Desember 2019.
  12. (en) "A.A.U. to Pay Expenses of Rugby Team to Olympics". The New York Times. Stanford-universiteit, Kalifornië. 4 Junie 1920. Besoek op 6 Desember 2019 – via Newspapers.com.
  13. (en) U.S. Team is Hissed by French When it Wins Olympic Title, N.Y. Times, 19 Mei 1924
  14. (en) "Rugby at the 1924 Olympics". Wesclark. Besoek op 6 Desember 2019.
  15. (en) "Olympic Rugby: Rugby and the Olympics". ESPNscrum. 26 Julie 2012. Besoek op 6 Desember 2019.
  16. 16,0 16,1 (en) SCRFU History Geargiveer 17 Oktober 2014 op Wayback Machine, Southern California RFU. Besoek op 13 September 2014.
  17. (en) Vivian Jenkins, red. (1980). Rothmans Rugby Yearbook 1980–81. Queen Anne Press. p. 56. ISBN 0-362-02018-3.
  18. (en) IRB Match Preview: Japan v USA Geargiveer 26 Junie 2013 op Wayback Machine, Junie 2013.
  19. (en) "USA play a different ball game". BBC. 26 September 2003. Besoek op 6 Desember 2019.
  20. 20,0 20,1 20,2 (en) "Notes on USA v Romania", Rugby Mag, 23 November 2012.
  21. 21,0 21,1 (en) "Test matches – Team records – USA". ESPNscrum. Besoek op 6 Desember 2019.
  22. 22,0 22,1 (en) IRB Match Preview: Fiji v USA, Junie 2013.
  23. (en) "Retro Friday: Juan Grobler scores for USA v Australia in 1999". Rugby World Cup – Argentina 2023. 22 Mei 2015. Besoek op 6 Desember 2019.
  24. (en) "USA hammers Japan". ESPNscrum. 18 Mei 2003. Besoek op 6 Desember 2019.
  25. (en) "Wallabies send All Blacks home". ESPNscrum. 24 Maart 2015. Besoek op 6 Desember 2019.
  26. (en) "USA secures place at RWC'07". ESPNscrum. 8 Oktober 2006. Besoek op 6 Desember 2019.
  27. (en) "Rugby World Cup 2011: USA's story". Rugby World. 1 Augustus 2011. Besoek op 6 Desember 2019.
  28. (en) "O'Sullivan lands Eagles job". ESPNscrum. 5 Maart 2009. Besoek op 6 Desember 2019.
  29. (en) "Churchill Cup returns to America". Rugby 365. 22 Februarie 2010. Besoek op 6 Desember 2019.
  30. (en) "Eagles claim 2011 World Cup berth". BBC. 22 November 2009. Besoek op 6 Desember 2019.
  31. (en) "United States of Amerika Tour". ESPNscrum. Besoek op 6 Desember 2019.
  32. (en) "Rugby Union – ESPN Scrum – England Saxons v United States of America at Northampton, Jun 4, 2011". ESPNscrum. Besoek op 6 Desember 2019.
  33. (en) "USA Poor in Loss to Tonga". Rugbymag.com. 8 Junie 2011. Besoek op 17 Oktober 2011.
  34. (en) "USA Wins Bowl at Churchill Cup". Rugbymag.com. 18 Junie 2011. Besoek op 17 Oktober 2011.
  35. (en) "Churchill Cup 2011 News : Final bow for Churchill Cup | Live Rugby News". ESPNscrum. 18 Junie 2011. Besoek op 6 Desember 2019.
  36. (en) "50-Player Pool for World Cup". Rugbymag.com. 21 Junie 2011. Besoek op 17 Oktober 2011.
  37. (en) "Canada Comes Back to Beat USA". Rugbymag.com. 6 Augustus 2011. Besoek op 17 Oktober 2011.
  38. (en) "Eagles Squander Opportunity Against Canada". Rugbymag.com. 13 Augustus 2011. Besoek op 17 Oktober 2011.
  39. (en) "Japan Edges USA in Rain". Rugbymag.com. 22 Augustus 2011. Besoek op 17 Oktober 2011.
  40. (en) "Irish in Battle with Eagles, but Win". Rugbymag.com. 11 September 2011. Besoek op 17 Oktober 2011.
  41. (en) "USA Edges Russia in World Cup". Rugbymag.com. 15 September 2011. Besoek op 17 Oktober 2011.
  42. (en) "Wallabies Much Too Much for Eagles". Rugbymag.com. 23 September 2011. Besoek op 17 Oktober 2011.
  43. (en) "USA Brave in 27–10 Loss to Italy". Rugbymag.com. 27 September 2011. Besoek op 17 Oktober 2011.
  44. (en) Rugby World, Desember 2011, bl. 40.
  45. (en) "For Houston rugby fans, home turf is gaining ground". Houston Chronicle. 6 Junie 2014. Besoek op 6 Desember 2019.
  46. (en) Shannon, Kris (10 November 2013). "NZ Maori escape against Eagles". The New Zealand Herald. Besoek op 6 Desember 2019.
  47. (en) "Eagles Selected For First Uruguay Match". This Is American Rugby. 15 Maart 2014. Besoek op 6 Desember 2019.
  48. (en) "Wallaby greats say US 'sleeping giant' of rugby and hail All Blacks' Chicago Test". The Guardian. 7 November 2014. Besoek op 8 November 2014.
  49. (en) "USA Comeback Falls Short". Goff Rugby Report. 18 Julie 2015. Besoek op 6 Desember 2019.
  50. (en) "USA down Canada 41–23 in World Cup tune-up". ESPNscrum. 22 Augustus 2015. Besoek op 6 Desember 2019.
  51. (en) "Eagles Fall Short to Harlequins". Rugby Today. 30 Augustus 2015. Besoek op 6 Desember 2019.
  52. (en) "Eagles Fall to Wallabies in Last RWC Tune-Up". Rugby Today. 5 September 2015. Besoek op 6 Desember 2019.
  53. (en) "Archived copy". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 November 2015. Besoek op 14 November 2015.AS1-onderhoud: "Argiefkopie" as titel (link)
  54. (en) Pengelly, Martin (9 November 2015). "US professional rugby union competition to begin play in April". The Guardian. Besoek op 6 Desember 2019.
  55. (en) "Second PRO Rugby Team Confirmed for California". Americas Rugby news. 21 November 2015. Besoek op 6 Desember 2019.
  56. (en) Pat Clifton (16 Junie 2016). "Lineups named for USA vs. Italy". Rugby Today. Besoek op 6 Desember 2019.
  57. (en) Stadium, Robert Kitson at Kobe Misaki (26 September 2019). "Cokanasiga helps England crush USA as Quill sees World Cup's first red card". The Guardian. ISSN 0261-3077. Besoek op 6 Desember 2019.
  58. (en) "It's Official: USA Eagles vs Italy". Texas Rugby Union. 6 Maart 2012. Besoek op 6 Desember 2019.
  59. (en) "Inspired Ireland record first ever win over All Blacks at Chicago's Soldier Field". News.com.au. 6 November 2016. Besoek op 6 Desember 2019.
  60. 60,0 60,1 (en) "International Rugby Union Statistics – United States". ESPNscrum. Besoek op 6 Desember 2019.

Eksterne skakelsWysig