Georgiese nasionale rugbyspan

Die Georgiese nasionale rugbyspan (Georgies: საქართველოს მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები, Sakartwelos moragbeta erownuli nakrebi) is die nasionale rugbyspan van Georgië en verteenwoordig dié land tydens internasionale wedstryde (toetswedstryde). Dié span se bynaam Lelos is ontleen aan ’n tradisionele Georgiese rugbysport wat nou verwant is aan rugby. ’n Ander bynaam is Bordsjghalosnebi (“mans van die son”), afgelei van die Bordsjghali, ’n tradisionele Georgiese sonembleem. Rugby word in Georgië geadministreer deur die Georgiese Rugbyunie (GRU; საქართველოს რაგბის კავშირი, Sakartwelos ragbis kawsjiri) wat in 1964 gestig is en sedert 1991 op sy eie optree. Georgië word deur Wêreldrugby as ’n vlak twee-span erken. Daarmee behoort Georgië aan die beste Europese rugbyspanne naas die Sesnasies. Die Georgiese rugbyspan is tans (Maart 2022) 12de op Wêreldrugby se wêreldranglys gelys.[4]

Georgië
Kenteken van die Georgiese nasionale rugbyspan.svg
Unie Georgiese Rugbyunie
Bynaam(e) Lelos, Bordsjghalosnebi
Embleem Gevleuelde son
Stadion Boris-Paitsjadse-Dinamo-arena en Micheil-Mesj-stadion, Tbilisi
Kapasiteit 54 139 en 27 223
Afrigter(s) Vlag van Georgië Lewan Maisasjwili (sedert 2020)
Kaptein(s) Merab Sjarikadse
Spankleure


Alt. kleure

Statistiek
Meeste toetse Dawit Katsjarawa (122)[1]
Meeste toetspunte Merab Kwirikasjwili (840)[2]
Meeste drieë Mamuka Gorgodse (27)[3]
Eerste internasionale wedstryd
Eerste nieamptelike toetswedstryd
Vlag van Zimbabwe Zimbabwe 3–16 Georgië Vlag van Georgië
(Koetaisi, Georgië; 12 September 1989)
Eerste amptelike toetswedstryd
Vlag van Oekraïne Oekraïne 15–19 Georgië Vlag van Georgië
(Tbilisi, Georgië; 21 November 1991)
Grootste oorwinning
Vlag van Georgië Georgië 98–3 Tsjeggië Vlag van Tsjeggië
(Tbilisi, Georgië; 8 April 2002)
Grootste nederlaag
Vlag van Engeland Engeland 84–6 Georgië Vlag van Georgië
(Perth, Australië; 12 Oktober 2003)
Wêreldbeker
Verskynings 5/9 (Eerste in 2003)
Beste uitslag Twee oorwinnings in 2015
Unie webwerf
www.rugby.ge

Georgië het in 1989, voor sy onafhanklikheid van die Sowjetunie, sy eerste nieamptelike toetswedstryd teen Zimbabwe gespeel; hul eerste amptelike toetswedstryd het twee jaar later plaasgevind. Hulle het tydens die Europese Nasiesbeker 14 titels ingepalm, vier keer as naaswenner en twee keer in die derde plek geëindig. Die Georgiese span speel tradisioneel in wynrooi truie met wit broeke en wynrooi sokkies. Sy belangrikste internasionale verskyning het Georgië tydens die vierjaarlikse rugbywêreldbekertoernooi wat sedert 1987 gehou word. Sedert die Rugbywêreldbeker 2003 het die span aan alle toernooie deelgeneem en tydens die Rugbywêreldbeker 2015 met die derde plek in hul groep hul beste prestasie behaal.

BeheerliggaamWysig

Die beheerliggaam vir rugby in Georgië is die Georgiese Rugbyunie (GRU; საქართველოს რაგბის კავშირი, Sakartwelos ragbis kawsjiri). Die GRU is in 1964 gestig en het in 1992 by die Internasionale Rugbyraad (IRR, nou Wêreldrugby) aangesluit.[5]

Die hoogste rugbyliga in Georgië is die halfprofessionele Didi 10 (“die groot tien”), waaraan tien spanne deelneem. Weens die beter finansiële moontlikhede verkies baie spelers egter ’n loopbaan by ’n klub in Frankryk of ’n ander Wes-Europese land. Die meeste nasionale spelers wat nie by ’n Wes-Europese klub betrokke is nie, speel vir die professionele span Black Lion wat sedert 2021 aan Rugby Europa se Superbeker deelneem. Naas die amptelike nasionale span roep die GRU ook ander keurspanne byeen. Georgia XV is die tweede nasionale span van Georgië. Die Georgia Sevens is die Georgiese sewesrugbyspan en hulle neem aan internasionale toernooie soos Wêreldrugby se Sewesreeks, Sewesrugbywêreldbeker en Olimpiese Somerspele deel. Nes ander rugbynasies beskik Georgië oor ’n o/20-nasionale span wat aan die Europese en Wêreldrugby o/20-kampioenskap deelneem.[6] Kinders en jongmense word veral in klubs aan rugby bekend gestel, terwyl skoolsport minder belangrik is.[7]

GeskiedenisWysig

Ontwikkelinge in die Sowjetse tydperkWysig

Soos in ander rugbynasies het rugby se gewildheid in Georgië te doen met ’n tradisionele volkssport. Lelo burti (“veldbal”) is ’n volkontakbalspeel wat baie ooreenkom met rugby.[8] Dit word glo sedert die Antieke tydperk beoefen en word in sy tradisionele variant by geleentheid steeds in landelike gebiede gespeel. Tydens ’n wedstryd kom twee spanne met honderde spelers teen mekaar te staan. ’n Reuse swaar bal dien as speeltoestel. Die doel van die wedstryd is om die bal na die ander kant van die veld (lelo) te beweeg en die teenstander terug te skuif. Van dié tradisionele sportsoort se naam is die Georgiese woord lelo vir ’n drie afgelei,[9] maar ook een van die nasionale span se byname.

In die Georgiese Sosialistiese Sowjetrepubliek het rugby ondanks sy baie ooreenkomste met Lelo burti ’n swaar begin gehad. Pogings vir die vroeë vestiging van dié sport het veral weens die Kommuniste se politieke weerstand misluk, só vir die eerste keer in 1928.[10] Byvoorbeeld het Josef Stalin, die uit Georgië afkomstige leier van die Sowjetunie, in 1947 ’n tydelike verbod ingestel. Volgens sy mening was rugby weens sy elitêre Britse oorsprong ’n duidelike simbool van die Bourgeoisie en vervolgens met die Kommunisme se waardes nie versoenbaar nie.[11] Ná die einde van die Stalinistiese tydperk het die rugbysport gedurende die 1950’s en 1960’s begin vestig, oorwegend onder studente. Hierby betrokke was veral die Franse onderwyser Jacques Haspékian, ’n voormalige speler by Lyon Olympique Universitaire. In 1959 het hy eers Armenië, die tuiste van sy voorouers besoek, om rugby daar te vestig. Die Armeense owerhede het egter alle samewerking geweier. Hulle was van mening, dat rugby in ’n land, wat die proletariaat waardeer, nie gespeel kan word nie. In die naburige Georgië is Haspékian heelwat beter ontvang. Met die sokkerklubs Dinamo Tiflis se ondersteuning het hy daarin geslaag om rugby te vestig, hoewel die Georgiese owerhede aanvanklik nie baie belanggestel het nie en daar teen opsigte van alle aspekte ’n groot tekort was.[11] Haspékian het in 1964 na Frankryk terug gekeer en die kontak het verbreek, maar die grondslag vir verdere ontwikkelinge is geleë.[12]

In 1964 is ook die Georgiese rugbybeheerliggaam gestig, wat ondergeskik was aan die Sowjetse s’n. Ná die herlewing van die Sowjetse nasionale kampioenskap in 1966, wat vir amper drie dekades inaktief was, was Georgiese spanne van die begin af mededingend. In die in 1974 gestigte Sowjetse nasionale span het Georgië ’n groot deel aan spelers gestel, soms meer as die helfte van die beginspan.[13] In 1978 het vir die eerste keer ’n Georgiese span die twee jaar vroeër gestigte Sowjetse rugbybeker gewen en van die middel-1980’s af het die RC Aia Koetaisi die kampioenskap oorheers. Op 12 September 1989 het ’n keurspan van die Georgiese beheerliggaam die Zimbabwiese span tydens hul Europese toer ontvang; die nieamptelike toetswedstryd in Koetaisi is met 16–3 gewen.[14] In April 1990 het die teenbesoek in Zimbabwe plaasgevind, met die nieamptelike toetswedstryde wat in ’n oorwinning en ’n nederlaag geëindig het.[15]

Eerste toetswedstryde onder moeilike omstandighedeWysig

Georgië het op 9 April 1991 onafhanklik geword en die Georgiese rugbybeheerliggaam het op 27 Mei dieselfde jaar ook selfstandig geword. Dit het reeds in 1990 by die Internasionale Rugbyraad (IRR, nou Wêreldrugby) vir lidmaatskap aangeklop, wat aanvanklik verwerp is.[16] Georgië het in Februarie 1992 eindelik ’n lid geword.[5] Die reëling van wedstryde teen geskikte teenstanders was aanvanklik moeilik, aangesien die meeste ander voormalige Sowjetse republieke die Sowjetse nasionale span tot einde 1991 onder die nuwe naam Gemenebes van Onafhanklike State aan die gang gehou het: hulle kon net teen Oekraïne speel. Teen dié span het hulle op 21 November 1991 in Tbilisi hul eerste amptelike toetswedstryd gespeel, wat hulle met 19–15-gewen het. Hulle het ook hul drie daaropvolgende toetswedstryde teen Oekraïne gewen. Met hul aansluiting by die IRR en die vastelandse beheerliggaam FIRA (nou Rugby Europa) kon hulle van Julie 1992 aan die Europese Nasiesbeker deelneem, met die Georgiërs wat as nuwelinge in die derde afdeling moes begin. Met ’n oorwinning teen Switserland en ’n gelykop teen Luxemburg tydens die FIRA se Europese beker 1992/94 het hulle regstreeks in die tweede afdeling opgestyg. Hul tuiswedstryd teen Letland kon nie plaasvind nie, aangesien die Lette weens die bedenklike veiligheidsituasie in die weste van die land (Georgies-Abchasiese oorlog) dié wedstryd verbeur het.[17] Die FIRA se Europese beker 1995/97 het Georgië in die tweede plek agter Nederland afgesluit.[18]

Teen die agtergrond van die burgeroorlogagtige situasie wat tot einde 1993 geduur het en die daaropvolgende erge ekonomiese krisis was hierdie prestasies verstommend, aangesien daar op amper alle terreine ’n gebrek aan hulpbronne was en baie geïmproviseer moes word. Byvoorbeeld het hulle in die middel-1990’s oor net twee rugbyballe vir afrigting beskik. Terwyl van die beste rugbynasies vir die oefening van skrums gespesialiseerde masjiene vir die generering van teendruk ingespan het, kon die Georgiërs net ’n ou trekker stoot.[19] In plaas daarvan om spesiaal vervaardigde plastieksakke vir aanpakoefening te gebruik, het die spelers hulself op denimsakke gegooi wat met rubber gevul en met ’n tuisnaaimasjien aanmekaargewerk is.[7] In Oktober 1994 het die nasionale span Frankryk besoek en met ’n 23–12-oorwinning teen die plaaslike keurspan van Languedoc-Roussillon groot opskudding veroorsaak. Toe die IRR in Augustus 1995 al die beperkinge rakende die spelers se betaling opgehef en daarmee die professionele tydperk van die rugbyspel ingelui het, het Franse laerafdelingklubs dadelik begin om Georgiese spelers te keur.[12]

Die reeds sterk Franse invloed het in 1997 met die aanstelling van Claude Saurel as hoofafrigter gegroei. Danksy sy uitgebreide netwerk aan kontakte het hy gedurende sy ampstermyn van ses jaar daarin geslaag om talle nasionale spelers by klubs in die hoogste Franse liga te plaas, wat ’n onmiddellike positiewe impak op dié spelers se kwaliteit aan tegniese en taktiese vaardighede gehad het.[7] Georgië het in 1998 vir die eerste keer aan die rugbywêreldbekerkwalifisering deelgeneem. Die span het die uitspeelrondte bereik, waar hulle in Maart 1999 twee keer teen Tonga te staan gekom het. Terwyl hulle die eerste wegwedstryd in Nukuʻalofa met 6–37 verloor het, het hulle die tuiswedstryd in Tbilisi met 28–27 gewen; die algehele telling was ’n 64–34 in Tonga se guns.[20]

Vestiging in EuropaWysig

 
Georgië teen die Springbokke tydens die Rugbywêreldbeker 2003
 
Georgië teen Rusland op 26 Maart 2007
 
Die Georgiese span vier ’n oorwinning in 2007
 
Georgiese lynstaan teen Ierland tydens die Rugbywêreldbeker 2007

Nadat die nasionale spanne van beide Frankryk en Italië hulle aan die Europese Nasiesbeker onttrek het, het Georgië se geleidelike opkoms as die oorheersende span in dié toernooi begin. Hierby was Roemenië die grootste mededinger. Gedurende die eerste toernooi van die Europese Nasiesbeker (soos die hervormde toernooi sedertdien bekend staan) in 2000 het Georgië met drie oorwinnings en twee nederlae in die derde plek geëindig.[21] Tydens die Europese Nasiesbeker 2001 het Georgië in al sy vyf wedstryde onoorwonne gebly en sy eerste Europese titel ingepalm; hulle het die beslissende wedstryd teen die verdedigende kampioen Roemenië in Boekarest met 30–21 gewen.[22] Tydens die Europese Nasiesbeker 2001/02 het die Georgiërs teen die groot mededinger Rusland gelykop gespeel en in die laaste tuiswedstryd het hulle ’n 23–31-nederlaag teen Roemenië gely, wat hulle van die as seker geagte Europese titel ontneem het. in dié wedstryd het albei spanne vir die eerste keer ook om die nuwe Antim-beker gespeel.[23]

In September en Oktober 2002 het Georgië, Ierland en Rusland in ’n kwalifiseringstoernooi om twee plekke vir die daaropvolgende Rugbywêreldbeker 2003 gespeel. Die Iere was die eerste eerste-vlak-span, waarteen Georgië te staan gekom het. Soos verwag het die wedstryd in Dublin in ’n duidelike 14–63-nederlaag geëindig.[24] Die beslissende wedstryd om die tweede plek is vervolgens tuis teen Rusland gespeel, albei spanne het die kans op hul eerste rugbywêreldbekertoernooideelname gehad. ’n Gehoor van 50 000 het die wedstryd op Tbilisi se Nasionale stadion bygewoon, wat Georgië naelskraap met 17–13 gewen het. Hul kwalifisering vir hul eerste toernooi word as die beste prestasie in die Georgiese rugbygeskiedenis destyds beskou.[25] In hul eerste wedstryd tydens die Rugbywêreldbeker 2003 in Australië het Georgië die latere kampioen Engeland ontmoet en ’n 6–84-nederlaag gely, tot op hede hul ergste nog. Die Georgiërs was ook teen Samoa (met 9–46) en Suid-Afrika (19–46) sonder enige kans. Net teen Uruguay kon hulle ietwat tred hou, maar hulle het ook dié wedstryd met 12–24 verloor. Nogtans is hul deelname as ’n groot sukses beskou.[26]

Tydens die Europese Nasiesbeker 2003/04, wat ná ’n verandering aan die skedule oor twee jaar uitgespeel is, het Georgië agter Portugal en Roemenië in die derde plek geëindig. Die Europese Nasiesbeker 2004/06 het gelyktydig as die rugbywêreldbekerkwalifisering se eerste deel gedien. Beide Georgië en Roemenië het agt oorwinnings en twee nederlae aangeteken, weens sy swakker punteverskil het Georgië in die tweede plek geëindig.[27] Die rugbywêreldbekerkwalifisering se tweede deel het in Oktober 2006 uit ’n klein rondtetoernooi bestaan. Georgië is weer deur Roemenië geklop en hulle moes in ’n bykomende rondte teen Portugal speel. In twee wedstryde het Georgië ’n algehele telling van 28–14 aangeteken, waardeur hulle regstreeks sonder ’n verdere uitspeelrondte gekwalifiseer het.[28] In voorbereiding op die rugbywêreldbekertoernooi het Georgië in Junie 2007 vir die eerste keer aan die Nasiesbeker deelgeneem en in die derde plek onder ses deelnemers geëindig.

Tydens die Rugbywêreldbeker 2007 in Frankryk het die Georgiërs vir die een of ander verrassing gesorg. In hul eerste wedstryd teen die latere derdeplekspan Argentinië was hulle teen halftyd met net 3–6 agter, maar hulle het nogtans met 3–33 verloor. In hul daaropvolgende wedstryd teen Ierland, een van die voorste aanspraakmakers op die titel, was hulle op die punt van ’n sensasie. Georgië het die groot gunsteling amper geklop en hulle is naelskraap met 10–14 verslaan. In die oorblywende vyf minute van dié wedstryd het die Georgiërs hul teenstander ver in hul eie helfte teruggestoot, maar hulle het nie meer daarin geslaag om die beslissende punte aan te teken nie.[29] In die derde groepwedstryd het hulle hul eerste rugbywêreldbekeroorwinning aangeteken, toe hulle Namibië duidelik met 30–0 geklop het. In die laaste wedstryd is hulle deur die gasheer Frankryk met 64–7 geklop.[30] Die span het veral vir hul prestasie teen Ierland internasionale erkenning verkry en onder andere daarvoor gesorg, dat ook aan die komende rugbywêreldbekertoernooie 20 spanne sou kon deelneem. Die IRR het veral weens die taamlik groot kwaliteitsverskille tussen die spanne van verskeie vlakke oorweg om die aantal deelnemende spanne na 16 te verminder, maar hulle het ook weens Georgië se goeie prestasie van dié plan afstand gedoen.[31]

Georgië het die Europese Nasiesbeker 2006/08 maklik beklink en net ’n wegnederlaag teen Portugal gely. In April 2007 het hulle hul hoogste oorwinning nog aangeteken, toe hulle Tsjeggië tuis met 98–3 geklop het.[32] In Junie 2009 het Georgië vir die enigste keer aan die Churchillbeker deelgeneem, maar al sy drie wedstryde teen die Ierse reserwespan, Kanada en die Verenigde State verloor. Georgië kon egter reeds tydens die 2010 eindjaarrugbytoetsreeks teen albei Noord-Amerikaanse spanne wraak neem en hulle tuis geklop. Vir die Europese Nasiesbeker 2008/10 het Rugby Europa ’n reëlverandering ingestel: Die oor twee jaar uitgespeelde toernooi het as rugbywêreldbekerkwalifisering gedien, terwyl vir albei jare ’n separate Europese titel oorhandig is. In 2009 het Georgië die titel ingepalm (hul derde algehele), in 2010 het hulle in die tweede plek agter Roemenië geëindig. Gesamentlik het dit die eerste plek in die algehele ranglys en dus hul regstreekse kwalifisering vir die volgende rugbywêreldbekertoernooi beteken.[33] Tydens die Rugbywêreldbeker 2011 in Nieu-Seeland het Georgië teen Skotland met 6–15 en teen Engeland met 10–41 verloor. In die oorblywende groepwedstryde het hulle ’n 25–9-oorwinning teen Roemenië aangeteken en ’n 7–25-nederlaag teen Argentinië gely. Met sy vierde plek is Georgië vroeg uitgeskakel.[34]

Geleidelike aansluiting by die wêreldklasWysig

 
Georgië teen Roemenië tydens die Rugbywêreldbeker 2011
 
Georgië teen Japan op die Toyota-stadion in 2018

Die redelik goeie prestasies by rugbywêreldbekertoernooie het in Georgië tot ’n groei in gewildheid gelei, waarvolgens rugby sokker as die gewildste sportsoort vervang het. Van 2009 af het die Cartu-stigting van die invloedryke entrepreneur en latere eerste minister Bidsina Iwanisjwili meer as ’n 100 miljoen Amerikaanse dollar in die Georgiese rugby se strukture belê.[35] Dit sluit in ’n nasionale prestasiesentrum en verskeie streeksopleidingsentrums, wat volgens die modernste sportwetenskaplike metodes bestuur word. Iwanisjwili het met sy kontakte ook daarvoor gesorg, dat finansieel sterk borge die beheerliggaam begin ondersteun en van die nasionale spelers gereelde media-optredes geniet het, wat aan rugby in die algemeen nog meer gewildheid besorg het, maar ook aan die nasionale kampioenskap Didi 10. Sedert 2016 bestaan die gespesialiseerde televisiestasie Rugby TV wat uitsluitlik rugbywedstryde beeldsend. Van 2007 tot 2017 het die aantal gelisensieerde spelers sesvoudig toegeneem tot 15 400, terwyl die aantal klubs verdriedubbel het.[36]

Die omvangryke beleggings het vrugte begin afwerp en Georgië het op die wêreldranglys geleidelik verbeter. Tydens die Europese Nasiesbeker 2010/12 het hulle in tien wedstryde net ’n wegnederlaag teen Spanje gely, wat genoeg was vir die twee volgende Europese titels in 2011 en 2012.[37] Georgië het homself as ’n vaste krag in Europese rugby begin vestig en by die mededingers uit Roemenië en veral Rusland verbygesteek. Die Europese Nasiesbeker 2012/14, wat ook in twee dele verdeel is, het gelyktydig as Europese rugbywêreldbekerkwalifisering vir die daaropvolgende rugbywêreldbekertoernooi gedien. Die Georgiërs het weereens daarin geslaag om hul prestasies te verbeter: Hulle het nege duidelike oorwinnings aangeteken en teen Roemenië in ’n 9–9-gelykop gespeel. Georgië het maklik vir die Rugbywêreldbeker gekwalifiseer, boonop het hulle die Europese toernooititels in 2013 en 2014 ingepalm.[38] Van 2012 af het Georgië nie meer aan die IRR se Nasiesbeker deelgeneem nie, pleks daarvan het hulle van 2013 af die Tbilisi-beker aangebied, wat ook deur die wêreldbeheerliggaam gereël is en aan spanne van die tweede vlak meer moontlikhede vir toetswedstryde besorg het. Georgië het twee keer in die derde en een keer in die tweede plek geëindig, maar ná net drie aanbiedings is dié toernooi geskrap. Tydens die Rugbywêreldbeker 2015 in Engeland het Georgië sy grootste prestasie tot dusver behaal, toe hulle in die groepfase twee oorwinnings aangeteken het. In hul eerste wedstryd het hulle Tonga met 17–10 geklop, in die derde wedstryd Namibië naelskraap met 17–16. Ná twee nederlae teen die latere wêreldkampioen Nieu-Seeland (met 10–43) en die semifinaliste Argentinië (met 9–54) het hulle in hul groep in die derde plek geëindig. Dit was hul beste rugbywêreldbekerprestasie tot dusver en het hul regstreekse kwalifisering vir die daaropvolgende toernooi meegebring.[39]

Georgië het sy aanspraak, om een van die voorste Europese rugbyspanne te wees, onderstreep deur alle tien wedstryde tydens die Europese Nasiesbeker 2014/16 amper sonder moeite te wen, waarmee hulle ook die Europese toernooititels in 2015 en 2016 ingepalm het.[40] Tydens die 2016 midjaarrugbytoetsreeks het Georgië vir die eerste keer die Pasifiese rugbynasies besoek en sy toer onoorwonne afgesluit, nadat hulle teen Samoa gelykop gespeel en beide Tonga en Fidji geklop het. Tydens Rugby Europa se Internasionale Kampioenskap 2016/17 (die Europese Nasiesbeker is intussen hervorm en hernoem) is Georgië in die laaste beslissende wedstryd weg deur Roemenië met 8–7 geklop en het vir die eerste keer sedert 2010 die Europese bekertitel misgeloop. Aangesien albei lande gelyk op punte was, was die direkte ontmoeting se uitslag beslissend. Onmiddellik ná die einde van die wedstryd het onder beide die beamptes en toeskouers verwarring geheers, aangesien Rugby Europa se beamptes die trofee eers aan Georgië wou oorhandig, voordat hulle hul fout besef en die Roemene as Europese kampioen gekroon het.[41] Tydens die 2017 eindjaarrugbytoetsreeks het hulle teen Wallis byna ’n verrassing behaal, toe die Georgiërs naelskraap met 6–13 verloor het.[42] Met ’n “Grand Slam” (oorwinnings in alle wedstryde) tydens die Rugby Europa se Internasionale Kampioenskap 2019 het Georgië die Europese bekertitel teruggewen.[43] Tydens die Rugbywêreldbeker 2019 in Japan het die span hul eerste wedstryd teen Wallis met 14–43 verloor, maar hulle het die tweede wedstryd teen Uruguay met 33–7 gewen. Daarop het nederlae teen Fidji (met 10–45) en Australië (met 8–27) gevolg.[44]

Verdere ontwikkelingWysig

Die Georgiese rugby se huidige situasie is dubbelsinnig. Aan die een kant oorheers die nasionale span die Europese Kampioenskap amper volledig, soos dit uit hul ononderbroke wenreeks tydens die 2020- en 2021-toernooie blyk. Aan die ander kant sukkel hulle as ’n vlak twee-span om in die volgepakte rugbykalender hoegenaamd wedstryde teen die wêreld se beste spanne aan te bied. Die grootste struikelblok vir ’n verdere ontwikkeling is die onvermoë om aan ’n jaarlikse toernooi soos die Sesnasies deel te neem. Op die wêreldranglys is Georgië sedert die tweede helfte van die 2010’s konstant beter gelys as Italië, wat veral in die Britse media tot herhaaldelike eise gelei het om die onmededingende Italianers te vervang of ten minste ’n stelsel van promosie en relegasie tussen die Sesnasies-toernooi en die Europese Kampioenskap in te stel.[45][46] Teen dié oorwegings spreek veral ekonomiese redes, aangesien die Sesnasies nie deur ’n beheerliggaam bestuur word nie, maar deur ’n privaat maatskappy; buitendien is daar ook langtermynkontrakte met die Italiaanse beheerliggaam.[47]

Weens die wêreldwye Covid-19-pandemie moes die Georgiese Liga se 2019/20-seisoen voortydig afgelas word,[48] die daaropvolgende toernooi kon slegs op ’n kleiner skaal deurgevoer word. Die nasionale span is op korttermyn vir die Herfsnasiesbeker uitgenooi – pleks van Japan, wat voorheen onttrek het.[49] Tydens dié toernooi, wat in die Verenigde Koninkryk amper sonder toeskouers aangebied is, het die Georgiërs se gebreek aan wedstrydervaring as gevolg van die pandemie na vore getree; hulle het hul wedstryde teen Engeland, Wallis, Ierland en Fidji verloor, waardeur hulle in die laaste plek onder agt deelnemers geëindig het.[50]

Tydens die kwalifisering vir die [[Rugbywêreldbeker 2023 het Georgië as Europa 1 gekwalifiseer, nadat hulle in die oor twee jaar uitgespeelde Europese kwalifisering die eerste plek behaal het.[51] Tydens die hooftoernooi in Frankryk sal hulle in hul groep teen Australië, die uitspeelwedstrydwenner, Fidji en Wallis te staan kom.

Kleure, embleem en bynaamWysig

 
Georgiese rugbyspelers in 2007

Georgië speel tradisioneel in ’n wynrooi trui met wit broeke en wynrooi sokkies. Hul alternatiewe trui is wit met wynrooi broeke en wit sokkies.

Die Georgiese span se huidige truiverskaffer is die Italiaanse sportuitruster Canterbury of New Zealand en die truiborg is die Georgiese TBC Bank. Die trui se wynrooi kleur verteenwoordig die Georgiese wynbou as een van dié land se bekendste kulturele goedere.[52] Die beheerliggaam se kenteken verskyn op die regterbors, die truiverskaffer se kenteken links en die borgkenteken in die middel.

Die nasionale span se bynaam is Lelos en ontleen aan die inheemse volkontakbalsportsoort Lelo burti, wat baie ooreenkom met rugby. Daarbenewens is Lelo die Georgiese woord vir ’n drie (die belangrikste manier om in ’n wedstryd punte aan te teken), waarna op sy beurt die dreunsang Lelo, Lelo, Sakartwelo (“drie, drie, Georgië”) verwys.[53] Die beheerliggaam Georgiese Rugbyunie se kenteken toon die Bordsjghali, ’n ou Georgiese embleem van die son met sewe vleuels. Van dié tradisionele simbool is ’n ander bynaam vir die nasionale span ontleen: Bordsjghalosnebi (“mans van die son”).[54]

TuisstadionWysig

Amper alle tuiswedstryde van die Georgiese nasionale rugbyspan word in die hoofstad Tbilisi aangebied. Die twee stadions Boris-Paitschadse-Dinamo-Arena met ’n kapasiteit van sowat 54 000 en die Micheil-Mesji-stadion met ’n kapasiteit van sowat 27 000 word omtrent ewe gereeld gebruik. Enkele wedstryde is ook in Koetaisi, Roestawi en Telawi gespeel.

ToetswedstrydeWysig

 
Georgië se plek op Wêreldrugby se ranglys vanaf 10 Oktober 2003 tot op hede

Georgië het 147 van sy 227 toetswedstryde gewen, ’n wenrekord van 64,76%. Georgië se statistieke in toetswedstryde teen alle lande, in alfabetiese volgorde, is soos volg (korrek in Maart 2022):[55]

Teen Gespeel Gewen Verloor Gelykop % Gewen
  Argentinië 5 0 5 0 0,00
  Australië 1 0 1 0 0,00
 Barbarians 1 0 1 0 0,00
  België 6 6 0 0 100
  Bulgarye 1 1 0 0 100
  Chili 2 1 1 0 50,00
  Denemarke 2 2 0 0 100
  Duitsland 8 8 0 0 100
  Engeland 3 0 3 0 0,00
  Fidji 6 1 4 1 16,67
  Frankryk 2 0 2 0 0,00
   Ierland 5 0 5 0 0,00
  Italië 2 0 2 0 0,00
  Japan 6 2 4 0 33,33
  Kanada 7 4 3 0 57,14
  Kasakstan 1 1 0 0 100
  Kroasië 1 1 0 0 100
  Letland 1 1 0 0 100
  Luxemburg 1 0 1 0 0,00
  Marokko 1 1 0 0 100
  Moldowa 1 1 0 0 100
  Namibië 5 4 1 0 80,00
  Nederland 6 5 1 0 83,33
  Nieu-Seeland 1 0 1 0 0,00
  Oekraïne 9 9 0 0 100
  Pole 2 0 2 0 0,00
  Portugal 23 16 4 3 69,57
  Roemenië 26 16 9 1 61,54
  Rusland 26 24 1 1 92,31
  Samoa 5 3 1 1 60,00
  Skotland 5 0 5 0 0,00
  Spanje 25 20 4 1 80,00
  Suid-Afrika 2 0 2 0 0,00
  Switserland 1 1 0 0 100
  Tonga 5 4 1 0 80,00
  Tsjeggië 8 8 0 0 100
  Uruguay 6 4 2 0 66,67
  Verenigde State 6 3 3 0 50,00
  Wallis 3 0 3 0 0,00
Algeheel 227 147 71 9 64,76

WêreldbekerrekordWysig

Georgië het sedert 2003 aan elke rugbywêreldbekertoernooi deelgeneem. Hul beste prestasie tot dusver was twee oorwinning in 2015.

Jaar Uitslag
1987 Geen deelname
1991 Geen deelname
1995 Geen deelname
1999 Geen deelname
2003 Poelfase
2007 Poelfase
2011 Poelfase
2015 Poelfase
2019 Poelfase
2023 gekwalifiseer

Europese NasiesbekerWysig

Die Georgiese nasionale span neem sedert 1991 aan die Europese Nasiesbeker deel en hulle het sedertdien 14 toernooie gewen.

  • Titeloorwinnings (14): 2001, 2008, 2009, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2018, 2019, 2020, 2021 en 2022

NasiesbekerWysig

Georgië het vier keer aan die Nasiesbeker deelgeneem. Hul beste prestasies was ’n tweede plek in 2008 en 2011 elk.

Ander toetswedstrydeWysig

As gevolg van sy laat onafhanklikheid in 1991 het Georgië gedurende die amateurtydperk min toere volgens die ou tradisie onderneem, aangesien dit teen die jaar 2000 tot ’n einde gekom het. Vandag is toetswedstryde teen die spanne van die Suidelike Halfrond gedurende twee tydstippe van die jaar moontlik. Gedurende die Juniemaand se midjaarrugbytoetsreeks vertrek Georgië in die Suidelike Halfrond, terwyl gedurende die Novembermaand se eindjaarrugbytoetsreeks Georgië as gasheer optree. As deel daarvan ding Georgië sedert 2002 met Roemenië om die Antim-beker mee (genoem na die in Georgië gebore Roemeense metropolis Antim Ivireanul). Veral die groot wedywering met die groot buurnasie Rusland is belangrik; nie net as gevolg van die politieke spanning nie (veral sedert die Kaukasiese oorlog 2008), maar ook vanweë Georgië se positiewe wenrekord.[56]

SpelersWysig

Huidige spanWysig

 
Beka Tsiklauri (2010)
 
Irakli Abuseridse (2011)
 
Sjalwa Sutiasjwili (2011)
 
Merab Sjarikadse (2017)

Die volgende spelers het die Georgiese span tydens die Europese Rugbykampioenskap 2022 gevorm:[57]

Agterspelers

Speler Posisie Klub Toetswedstryde
Micheil Alania Skrumskakel Stade Aurillacois 6
Gela Aprasidse Skrumskakel Montpellier Hérault RC 35
Wasil Logsjanidse Skrumskakel CA Brive 61
Tedo Absjandadse Losskakel CA Brive 28
Giorgi Babunasjwili Losskakel RC Aia Koetaisi/Black Lion 4
Luka Matkawa Losskakel Black Lion 0
Merab Sjarikadse   Senter Black Lion 80
Lasja Lomidse Senter RC Aia Koetaisi/Black Lion 1
Sandro Swanidse Senter Black Lion 1
Demur Tapladse Senter Lelo Saracens/Black Lion 12
Tornike Kakhoidse Senter Lelo Saracens 0
Dawit Mesji Vleuel Jenisei-STM Krasnojarsk 0
Otar Lasjki Vleuel Black Lion 0
Mirian Modebadse Vleuel RC Aia Koetaisi/Black Lion 16
Akaki Tabutsadse Vleuel Lelo Saracens/Black Lion 15
Lasja Chmaladse Heelagter Black Lion 88

Voorspelers

Speler Posisie Klub Toetswedstryde
Dsjaba Bregwadse Haker SU Agen Lot-et-Garonne 67
Vano Karkadse Haker CA Brive 5
Luka Nioradse Haker Stade Aurillacois 0
Beka Gigasjwili Stut RC Toulon 25
Guram Gogitsjaisjwili Stut Racing 92 25
Luka Japaridse Stut CA Brive 3
Nika Abuladse Stut Black Lion 1
Guram Papidse Stut Stade Rochelais 0
Micheil Nariasjwili Stut Montpellier Hérault RC 66
Lasja Dsjaiani Slot Black Lion 12
Grigor Kerdikosjwili Slot SU Agen Lot-et-Garonne 7
Giorgi Dsjawachia Slot Stade Aurillacois 7
Nodar Tcheisjwili Slot RC Aia Koetaisi/Black Lion 33
Nikolos Aptsiauri Losvoorspeler Black Lion 0
Otar Giorgadse Losvoorspeler CA Brive 29
Tornike Dsjalaghonia Losvoorspeler Biarritz Olympique 12
Sandro Mamamtawrisjwili Losvoorspeler Black Lion 0
Giorgi Tsutskiridse Losvoorspeler Stade Aurillacois 23

SpelerstatistiekeWysig

Vervolgens die belangrikste statistieke van Georgië se spelers. Die spelers wat met * gekenmerk is, is nog aktief en kan hul statistieke verbeter.

(Korrek teen Maart 2022)

Meeste toetswedstryde[58]
Rang Naam Tydperk Toetswedstryde
01 Dawit Katsjarawa 2006–2020 122
02 Merab Kwirikasjwili 2003–2018 115
03 Giorgi Tsjchaidse 2002–2017 100
04 Lasja Malaghuradse 2008–2020 099
05 Alexander Todua * 2008–2022 097
06 Giorgi Nemsadse 2005–2019 095
07 Lasja Chmaladse * 2008–2022 091
08 Sjalwa Mamukasjwili * 2011–2022 087
09 Irakli Abuseridse 2000–2013 085
10 Merab Sjarikadse * 2012–2022 084
Meeste toetswedstryde as kaptein[59]
Rang Naam Tydperk Toetswedstryde
01 Irakli Abuseridse 2007–2012 36
02 Ilia Sedginidse 2002–2011 35
03 Merab Sjarikadse * 2014–2022 34
04 Irakli Matsjchaneli 2013–2014 14
05 Sjalwa Sutiasjwili 2014–2016 14
06 Mamuka Gorgodse 2013–2017 13
07 Surab Mtchedlisjwili 1997–2007 12
08 Lewan Tsabadse 2001–2002 12
09 Giorgi Nemsadse 2018–2019 11
10 Dimitri Oboladse 1993–1998 11
Meeste punte aangeteken[60]
Rang Naam Tydperk Punte
01 Merab Kwirikasjwili 2003–2018 840
02 Pawle Jimsjeladse 1995–2007 320
03 Malchas Urjukasjwili 1997–2011 320
04 Tedo Absjandadse * 2018–2022 225
05 Lasja Malaghuradse 2008–2020 190
06 Soso Matiasjwili * 2017–2021 159
07 Mamuka Gorgodse 2003–2019 135
08 Dawit Katsjarawa 2006–2020 125
09 Beka Tsiklauri 2008–2018 124
10 Irakli Matsjchaneli 2002–2014 115
Meeste drieë gedruk[61]
Rang Naam Tydperk Drieë
01 Mamuka Gorgodse 2003–2019 27
02 Dawit Katsjarawa 2006–2020 25
03 Irakli Matsjchaneli 2002–2014 23
04 Tedo Sibsibadse 2000–2014 23
05 Akaki Tabutsadse * 2020–2022 20
06 Merab Kwirikasjwili 2003–2018 17
07 Malchas Urjukasjwili 1997–2011 17
08 Bessik Chamasjuridse 1998–2011 15
09 Giorgi Nemsadse 2005–2019 15
10 Alexander Todua * 2008–2021 14

AfrigtersWysig

 
Malchas Tsjeisjwili (2015)

Sedert 2020 dien die Georgiër Lewan Maisasjwili as Georgiese hoofafrigter.

Naam Tydperk
  Claude Saurel 1997–2003
  Malchas Tsjeisjwili 2004–2007
  Tim Lane 2008–2010
  Richie Dixon 2010–2011
  Milton Haig 2012–2019
  Lewan Maisasjwili sedert 2020

VerwysingsWysig

  1. (en) "Most matches". ESPNscrum. Besoek op 21 Maart 2022.
  2. (en) "Most points". ESPNscrum. Besoek op 21 Maart 2022.
  3. (en) "Most tries". ESPNscrum. Besoek op 21 Maart 2022.
  4. (en) "World Rugby Rankings". Wêreldrugby. Besoek op 21 Maart 2022.
  5. 5,0 5,1 (en) "Member Unions". Wêreldrugby. Besoek op 21 Maart 2022.
  6. (en) "World Rugby U20 Championship". Wêreldrugby. Besoek op 21 Maart 2022.
  7. 7,0 7,1 7,2 (en) "The remarkable rise of rugby in Georgia, where players bleed for their country and have Wales in their sights". Wales Online. 17 November 2017. Besoek op 21 Maart 2022.
  8. (en) Richard Bath (1997). The Complete Book of Rugby. Seven Oaks. p. 67. ISBN 1-86200-013-1.
  9. (en) Victor und Jennifer Louis (1980). Sport in the Soviet Union. Oxford: Pergamon Press. p. 39. ISBN 0-08-024506-4.
  10. (en) "Georgia possess rich rugby history". Walliese Rugbyunie. 25 Oktober 2017. Besoek op 21 Maart 2022.
  11. 11,0 11,1 (en) "France-Georgia: banned by Stalin then resuscitated by the French before becoming a national sport, the contrasting history of Georgian rugby". california18.com. 6 Desember 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  12. 12,0 12,1 (fr) "Destins mêlé(es) – l'étonnante histoire française du rugby géorgien". L’Équipe. 25 Oktober 2017. Besoek op 21 Maart 2022.
  13. (en) "Why Is Rugby So Popular In Georgia?". Fluent Rugby. 2022. Besoek op 21 Maart 2022.
  14. (en) "1989 Zimbabwe tour to Europe". rugbyarchive.net. 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  15. (en) "1990 Georgia tour to Zimbabwe". rugbyarchive.net. 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  16. (en) Richard Bath (1997). The Complete Book of Rugby. Seven Oaks Ltd. p. 67. ISBN 1-86200-013-1.
  17. (en) "1992–1994 FIRA Trophy – Division 3". rugbyarchive.net. 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  18. (en) "1995–1997 FIRA Trophy – Division 2". rugbyarchive.net. 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  19. (en) Huw Richards (2007). A Game for Hooligans: The History of Rugby Union. Edinburgh: Mainstream. p. 260. ISBN 978-1-84596-255-5.
  20. (en) "1999 Rugby World Cup – Qualifiers repechage". rugbyarchive.net. 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  21. (en) "European Nations Cup 2000 – Division 1". rugbyarchive.net. 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  22. (en) "European Nations Cup 2001 – Division 1". rugbyarchive.net. 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  23. (en) Giorgi Dolidse (6 Februarie 2009). "Rugby Tropies: A History". Bleacher Report. Besoek op 21 Maart 2022.
  24. (en) "Ireland seal World Cup berth with win". Irish Examiner. 30 September 2002. Besoek op 21 Maart 2022.
  25. (en) "When Georgia's XV came of age". Wêreldrugby. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Mei 2006. Besoek op 20 November 2006.
  26. (en) "Rugby World Cup 2003: Overview". rugbyworldcup.com. 2019. Besoek op 21 Maart 2022.
  27. (en) "European Nations Cup 2004–06 – Division 1". rugbyarchive.net. 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  28. (en) "Rugby World Cup 2007 – European qualifiers". rugbyarchive.net. 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  29. (en) Brendan Fanning (16 September 2007). "Close shave for Ireland". The Guardian. Besoek op 21 Maart 2022.
  30. (en) "Rugby World Cup 2007: Overview". rugbyworldcup.com. 2019. Besoek op 21 Maart 2022.
  31. (en) "Twenty teams to compete at Rugby World 2011". Wêreldrugby. 30 November 2007. Besoek op 21 Maart 2022.
  32. (en) "European Nations Cup 2006/08 – Division 1". rugbyarchive.net. 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  33. (en) "European Nations Cup 2008/10 – Division 1". rugbyarchive.net. 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  34. (en) "Rugby World Cup 2011: Overview". rugbyworldcup.com. 2019. Besoek op 21 Maart 2022.
  35. (en) "Irakli Garibashvili: Our development plan for rugby infrastructure envisages the construction of almost 100 base stations in every municipality of the country". Georgiese regering. 4 September 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  36. (en) Clément Girardot (28 Maart 2018). "Rugby gains hold in Georgia as Georgian rugby rises abroad". eurasianet.org. Besoek op 21 Maart 2022.
  37. (en) "European Nations Cup 2010–2012 – Division 1A". rugbyarchive.net. 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  38. (en) "European Nations Cup 2012–2014 – Division 1A". rugbyarchive.net. 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  39. (en) "Rugby World Cup 2015: Overview". rugbyworldcup.com. 2019. Besoek op 21 Maart 2022.
  40. (en) "Rugby Europe Championship 2014–2016 – Division 1A". rugbyarchive.net. 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  41. (en) "Romania v Georgia: 'Oscars fail' at Rugby Europe Championship 2017". Georgian Journal. 20 Maart 2017. Besoek op 21 Maart 2022.
  42. (en) Steffan Thomas (18 November 2017). "Wales have to cling on against Georgia but Hallam Amos try is enough". The Guardian. Besoek op 21 Maart 2022.
  43. (en) "Rugby Europe Championship 2019". rugbyarchive.net. 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  44. (en) "Rugby World Cup 2019: Overview". rugbyworldcup.com. 2019. Besoek op 21 Maart 2022.[dooie skakel]
  45. (en) "Six Nations: Italy should face prospect of relegation – Warburton". BBC. 7 Februarie 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  46. (en) "How could the Six Nations change without Italy?". Talking Rugby Union. 30 Oktober 2020. Besoek op 21 Maart 2022.
  47. (en) Edward Anderson (7 April 2021). "Closed Shop; Six Nations Championship status quo unjustifiable". Last words in sports. Besoek op 21 Maart 2022.
  48. (en) "Didi (Big) 10 2019/20". rugbyarchive.net. 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  49. (en) Tom English (28 Augustus 2020). "Georgia lined up to replace Japan in eight-team Autumn tournament". BBC. Besoek op 21 Maart 2022.
  50. (en) "Autumn Nations Cup 2020". rugbyarchive.net. 2021. Besoek op 21 Maart 2022.
  51. (en) "Georgia's Rugby World Cup pool locked in but more European qualifiers to be determined". Rugbypass. 13 Maart 2022. Besoek op 14 April 2022.
  52. (en) "Georgian national rugby team reveals its new colours". Agenda.ge. 1 Februarie 2017. Besoek op 21 Maart 2022.
  53. (en) "Georgia Rugby fans call out "Lelo, Lelo Sakartvelo"". Last words on sports. 13 September 2019. Besoek op 21 Maart 2022.
  54. (fr) Armand du Payrat (2000). Album des pavillons nationaux et des marques distinctives / National flags and distinctive markings. Brest: S.H.O.M. (Service hydrographique et océanographique de la marine). p. 238. ISBN 2-11-088247-6.
  55. (en) "International Rugby Union Statistics – Georgia". ESPNscrum. Besoek op 21 Maart 2022.
  56. (en) "Georgians recall ties with Russia after rugby victory". Taipei Times. 20 Maart 2010. Besoek op 21 Maart 2022.
  57. (ka) "Georgia`s squad for the Rugby Europe Championship 2022". Georgiese Rugbyunie. 2 September 2019. Besoek op 21 Maart 2022.
  58. (en) "Total matches played (descending)". ESPNscrum. Besoek op 21 Maart 2022.
  59. (en) "Total matches played as captain (descending)". ESPNscrum. Besoek op 21 Maart 2022.
  60. (en) "Total points scored (descending)". ESPNscrum. Besoek op 21 Maart 2022.
  61. (en) "Total tries scored (descending)". ESPNscrum. Besoek op 21 Maart 2022.

Verdere leesstofWysig

  • (en) Huw Richards (2007). A Game for Hooligans: The History of Rugby Union. Edinburg: Mainstream Publishing. ISBN 978-1-84596-255-5.
  • (en) Richard Bath (1997). The Complete Book of Rugby. Seven Oaks Ltd. ISBN 1-86200-013-1.

Eksterne skakelsWysig